De-hemel-is-zo-echt

De hemel is zo echt!

Veel mensen hebben vragen over het leven na de dood. Iedereen heeft er wel een mening over. Toch zijn er maar weinig mensen die uit ervaring over het leven na de dood kunnen spreken. Eén van die weinigen is Choo Thomas. Lees hier haar verhaal! 

De Troonzaal
In de nacht nam de Heer mij mee en vertelde mij dat we naar een hoge plek gingen. Het moment dat Hij dit zei, pakte Hij mijn hand en begonnen wij op te stijgen. We landden op de top van een berg en volgden een pad dat van de berg afdaalde. Om ons heen waren bomen en gras.

Uiteindelijk kwamen we bij een poort die voor een gebouw stond. Alles was groot en wit. We gingen door de poort en liepen het gebouw in. We wandelden door een lange gang die leidde naar de Troonzaal. Ik keek meteen naar de Heer. Hij zat op een troon en Hij droeg een stralend, schitterend gewaad en een gouden kroon.

In de zaal waren anderen en zij waren neergebogen voor God. Ik knielde ook in aanbidding voor de Heer. Het was een wonderbare tijd van vrede, aanbidding, vreugde en zegen. Het was zoals het in Psalm 86 wordt beschreven:

‘Eenmaal zullen alle volken, die allemaal door U zijn gemaakt, naar U toekomen en voor U neerknielen, Here. Dan zullen zij allemaal uw naam eren. Want U bent een grote God en U doet wonderen. Alleen U, mijn God, kunt dat doen.’ – Psalm 86:9-10

De hemel is een veel betere plaats dan de aarde. Je kunt het zelfs niet met elkaar vergelijken. De muren van de zaal waren gemaakt van grote, glanzende rode stenen die straalden met een bijzondere gloed. De veelkleurige stenen maakten dat de zaal er warm en gelukkig, maar tegelijk mysterieus uitzag. Het beeld voor mijn ogen was net zoals het is beschreven in het boek Openbaring, waarin Johannes schrijft:

‘Op hetzelfde moment kwam de Geest over mij. Ik zag een troon in de hemel staan en op die troon zat Iemand. Hij schitterde als de zuiverste edelsteen, als diamant en sarder. Om de troon stond een regenboog die zo helder was als smaragd.’ – Openbaring 4:2-3

Een veranderd lichaam
Ik werd door een engel naar een kleedkamer gebracht. Toen ik naar mezelf in de spiegel keek, zag ik er anders uit. Ik zag dat ik er hetzelfde uitzag als toen ik een tiener was. In de hemel krijgen we een nieuw, perfect lichaam, dat niet oud wordt en geen pijn zal voelen.

Nadat ik mij had omgekleed, leidde de engel mij terug naar de hoofdkamer. De Heer wachtte daar op mij. Hij nam me mee naar een ander gebouw, dat eruit zag als een middeleeuws kasteel. Er was een rotswand aan beide kanten van het kasteel en overal waren prachtige bloemen. Alles was adembenemend mooi. Ik wilde niet terugkeren naar de aarde.

De speciale vijver
We gingen het kasteel binnen. Aan het einde van de hal zag ik een glazen schuifdeur, die leidde naar de ingang van de kasteeltuin. In het centrum van deze speciale hof was een vijver. De vijver had meteen mijn aandacht. Zodra ik deze zag, begon ik te zingen in de Geest en te dansen van vreugde.

Ik kan niet uitleggen waarom ik zo enthousiast reageerde op deze mooie plek. Maar iets bovennatuurlijks maakte dat ik op een zichtbare manier uitdrukking wilde geven aan mijn dankbaarheid, vreugde en vrede. De Heer zat op een rots en keek naar mij terwijl ik danste. Deze vijver is echt een bijzondere plaats. Het was als een oase waar ik kon uitrusten van de zorgen van deze wereld. Ik hield van deze plaats.

Gods bewogenheid voor baby’s
Na de vijver leidde de Heer mij naar een plaats waar veel baby’s en peuters werden verzorgd. Het leek erop dat veel van de baby’s pasgeboren waren. Ik vroeg waarom er zoveel baby’s waren. Toen vertelde Jezus dat dit baby’s zijn van moeders die ze niet wilden.

Toen begreep ik dat deze baby’s geaborteerd waren. Dit raakte mij zo erg, dat ik niet anders kon dan huilen. De Heer schreeuwde: Ik hou niet van abortus!’ De boodschap was heel duidelijk. Ik realiseerde mij dat ik dit moet delen met iedereen die wil luisteren.

Abortus is een van de ergste zonden in Zijn ogen. Jezus houdt van kleine kinderen en ik zag Zijn tedere bewogenheid voor deze geaborteerde baby’s. Ik zal nooit vergeten wat ik in de hemel zag, en zal nooit meer kunnen zwijgen over de verschrikkelijke zonde van abortus.

Bloemen, herenhuizen en kastelen
Jezus leidde mij naar een grote, mooie bloementuin. De vrede die er in de tuin was, vulde mij met liefde. Ik begon te zingen van blijdschap en begon spontaan te lachen. De tuin was zo groot, dat ik niet kon zien waar hij eindigde. Het was een waar paradijs van schoonheid, liefde, vreugde en vrede. De hemel was mooier dan ik ooit kon dromen.

Na de tuin liepen we naar een berg. Vandaar zag ik een vallei waar allerlei verschillende dieren speelden en galoppeerden tussen de bomen. Het viel mij op dat de dieren die wij gewoonlijk kennen als wilde dieren, met elkaar speelden. Het leek wel een sprookje. Toen ik naar de andere kant keek, zag ik een prachtige rivier.

Langs deze rivier liep een rotswand, en prachtige woonhuizen bevonden zich aan de linkerkant van de rivier. Veel van deze huizen zagen eruit als kastelen. De Heer zei: ‘Deze huizen zijn voor mijn speciale kinderen.’ Nu weet ik dat deze woningen en kastelen echt bestaan en dat de Heer ze al voor ons heeft klaarstaan. Maar nog belangrijker is de zekerheid dat Hij wil dat we altijd bij Hem zullen zijn. Ja, voor altijd!

De hel
Na de berg leidde Hij mij naar de put buiten de poorten van Zijn Koninkrijk. Toen we daar waren, zag ik dampen en donkere rook opstijgen uit de diepe put. Toen ik naar beneden keek, zag ik hoe de vlammen de menigte mensen verschroeiden. De mensen schreeuwden en huilden op een verschrikkelijke manier.

Er was geen twijfel mogelijk: ik stond aan de rand van de hel. Het was een verschrikkelijk beeld. Terwijl ik keek, werd mijn aandacht meteen getrokken naar iemand die naar mij zwaaide. Door de rook kon ik alleen zien dat het een vrouw was. Maar toen hoorde ik haar stem. Ze sprak in mijn oorspronkelijk taal, het Koreaans, en ze begon te schreeuwen: ‘Heet! Heet!’

Ik kende die stem. De rook klaarde wat op en toen keek ik direct in het gezicht van deze gekwelde vrouw. Direct herkende ik mijn moeder! Ze strekte haar hand naar mij uit en schreeuwde: ‘Zo heet, zo heet!’ Ik herinner mij het moment nog zo goed dat haar ogen en de mijne elkaar ontmoetten, en de manier waarop haar ogen mij smeekten om haar te helpen.

Mijn bloedeigen moeder schreeuwde om hulp vanuit de gapende put. Mijn hart stopte. Een mes van koude hopeloosheid doorboorde mijn hart. Mijn moeder was in de hel! Ik wilde haar aanraken en vasthouden en haar vertellen dat het allemaal goed zou komen. Maar ik wist dat dit onmogelijk was door de keuzes die zij in haar leven had gemaakt.

Ik wist dat ik haar niet kon helpen, en dat zelfs de Heer haar niet kon helpen, omdat ze Hem niet kende. Ze wist niets van de Heer, omdat niemand ooit tot haar gepredikt heeft. Daarom wil ik de hele wereld vertellen van wat ik heb gezien, zowel van de verschrikking van de hel als de heerlijke hemel.

Het volgende wat ik zag, was mijn vader, mijn stiefmoeder en een goede vriendin van mij, die gestorven was toen ze nog maar negentien jaar oud was. Ze waren allemaal in de hel! Ze hadden allemaal dezelfde wanhopige uitdrukking op hun gezicht. Hun gezichten waren verwrongen door de vreselijke pijn van hun straf.

Ik begon verschrikkelijk te huilen. Zoveel van mijn geliefden en vrienden hadden keuzes gemaakt die hen voor alle eeuwigheid in de put van de hel gebracht hadden! Ik wenste dat ik hun kon vertellen dat alleen Jezus hen kon redden voor de eeuwigheid.

Ik kon mijn tranen niet bedwingen. De Heer veegde ze liefdevol af en streek zachtjes met Zijn handen door mijn haar. Het was op dat moment dat ik besefte dat de Heer net zo verdrietig was als ik zelf. Ik voelde dat Hij met mij meehuilde. Toen verbrak Hij de stilte en zei:

‘De reden dat ik je deze dingen laat zien, is zodat je volledig begrijpt dat het niet uitmaakt hoe goed een mens is. Als hij Mij niet aanvaardt, gaat hij naar de hel. Ik weet dat je ouders en je vrienden in veel opzichten goede mensen waren, maar ze waren niet gered. Daarom is dit de enige plaats voor hen. Als een persoon eenmaal naar de hel gaat, is er geen kans dat hij er ooit weer uit kan komen. Ik wil dat alle ongeredde mensen dit weten. De realiteit van de hel is voor eeuwig. Ik houd van al Mijn kinderen. Maar Ik kan niemand dwingen om van Mij te houden of Mij te gehoorzamen.’

Wat ik had gezien was genoeg motivatie om het evangelie met passie te verspreiden. Hoe zou ik ook kunnen zwijgen na alles wat ik gehoord en gezien had? Ik zal iedereen die ik ontmoet over Jezus vertellen, zodat zij deel zullen krijgen aan het eeuwige leven met Jezus in de hemel.

De hemel is zo echt! Ik wil dat iedereen in staat gesteld wordt om daar samen met mij naartoe te gaan. Paulus beschrijft het als volgt:

‘Wat niemand heeft gezien, niemand heeft gehoord en wat niemand ooit heeft bedacht, dat heeft God allemaal klaar voor hen die Hem liefhebben.’ – 1 Korinthiërs 2:9

Jezus zei tegen mij: ‘Mijn Koninkrijk is klaar voor Mijn kinderen. Ik weet dat veel van Mijn kinderen denken dat het nog heel lang duurt voordat Ik voor hen terugkom. Sommigen denken zelfs dat Ik nooit terugkom. Maar Ik wil dat je hun vertelt dat Mijn Koninkrijk klaar is voor hen die klaar zijn en wachten op Mij. Ik kom spoedig!’

Mijn gedachten gingen terug naar een van de slotwoorden van de Bijbel. Met mijn hele hart riep ik hetzelfde uit: ‘Kom, Heer Jezus, kom!’ Maranatha! De Heer komt spoedig terug!

Tags:
Vorig artikel

Abraham DEEL 1

Volgend artikel

Recept: Broodje zoetzure kip