Studie - De gaven van de Geest

Gaven van de Geest: De vertolking van tongen

De gaven van de Heilige Geest zijn onmisbaar in de Kerk van Jezus Christus. Het Lichaam van Christus zonder deze gaven is als een lichaam zonder ledematen. Als wij ons uitstrekken naar de gaven van de Geest, zal God deze uitdelen zoals Hij wil en zullen we een krachtig Lichaam vormen. In dit deel gaan we dieper in op de gave van vertolking van tongen.

‘… en aan een ander uitleg van talen.’ – 1 Korinthiërs 12:10

Zeven gaven van de Geest komen voor in zowel het Oude als het Nieuwe Testament. Slechts twee gaven komen alleen in het Nieuwe Testament voor na de uitstorting van de Heilige Geest. Deze twee gaven zijn de gave van het spreken in tongen en de vertolking van tongen (uitleg van talen).

Deze twee gaven zijn ook het meest met elkaar verbonden. Maar dat betekent niet dat de een zonder de ander nutteloos is. Het is natuurlijk wel zo dat de gave van vertolking van tongen niet tot uiting kan komen als er niet in tongen wordt gesproken. Maar de gave van tongen is niet in dezelfde mate afhankelijk van de vertolking. Het spreken in tongen heeft namelijk op zichzelf een doel, zoals we in het vorige deel hebben besproken.

De vertolking van tongen is een bovennatuurlijke uitlegging van tongentaal door de Geest. De vertolking brengt de gedachten van de Geest van God tot uiting. De uitlegger verstaat de tongentaal niet. Het is ook niet zijn taak om de woorden die in tongentaal worden gesproken letterlijk te vertalen.

De uitleg die door de vertolking geuit wordt, is net zo wonderlijk als het spreken in tongen. Beide zijn uitingen die rechtstreeks afkomstig zijn van de gedachten van de Geest van God. De vertolker van de tongen is niet gefocust op de woorden die worden geuit door de tongentaal, maar op wat God erdoorheen wil zeggen. In dit opzicht is de vertolker in dezelfde manier van God afhankelijk als degene die in tongen spreekt.

In Gods ogen zijn het vertolken van en het spreken in tongen met elkaar verbonden en ook van elkaar afhankelijk. Maar vanuit de mens staan ze los van elkaar, want elke gave krijgt zijn uiting door de ingeving van de Geest. Daardoor zijn deze gaven bovennatuurlijk, goddelijk en niet afhankelijk van onze menselijke eigenschappen.

Doel van de gave van vertolking
Het doel van deze gave is in eerste instantie om de gave van tongen voor anderen begrijpelijk te maken, zodat de gemeente en degene die de gave bezit, erdoor opgebouwd kunnen worden.

‘Laat één het uitleggen … opdat de gemeente erdoor opgebouwd wordt.’
– 1 Korinthiërs 14:27, 5

In 1 Korinthiërs 14 wordt duidelijk dat deze gave samen met de gave van het spreken in tongen en de gave van profetie alleen bestemd zijn voor het gebruik in de gemeente.

De gave van vertolking kan ook tot uiting komen in dezelfde persoon die in tongen spreekt. Dit heeft als doel om dat wat al tot opbouw was voor zijn eigen geest, ook aan het verstand te openbaren. Zo is het verstand zich ook bewust van de boodschap die de Heilige Geest wil doorgeven. Dit doel is ondergeschikt aan het eerstgenoemde doel.

‘Daarom, laat hij die in een andere taal spreekt, bidden dat hij het mag uitleggen. Want als ik in een andere taal bid, bidt mijn geest, maar mijn verstand blijft zonder vrucht.’
– 1 Korinthiërs 14:13-14

Wanneer we in tongen spreken, wordt onze geest opgebouwd buiten ons verstand om. Maar op het moment dat zowel het verstand en de geest opgebouwd moeten worden door wat gesproken is in tongentaal, zal God voorzien in vertolking. Het doel van de vertolking van tongen is vooral om de gemeente op te bouwen. Dat doel mogen wij niet uit het oog verliezen.

Vertolking of vertalen van tongen?
Vaak wanneer aan deze gave wordt gedacht, is er sprake van een misvatting. Wij denken vaak aan vertaling van de woorden/klanken die door de tongentaal worden geuit. Vertalen is het weergeven van een taal in een andere taal door het gebruik van gelijkwaardige woorden.

Maar wanneer wij kijken naar de definitie van het woord ‘vertolken’, wordt de werking van deze gave duidelijker. Vertolken is het uitdrukken of verklaren van een bepaalde betekenis. Dit kan ook verschillend zijn van de oorspronkelijk vorm. Het kan beeldend, beschrijvend of letterlijk zijn, of het kan tot uiting komen door een gelijkenis. Dit is afhankelijk van hoe de Geest het tot uiting brengt of volgens het karakter van de persoon door wie de Geest spreekt.

Het Griekse woord dat hiervoor in de grondtekst wordt gebruikt, betekent: ‘grondig verklaren’. Het is meer een overdracht dan een letterlijke vertaling van wat duidelijk gemaakt moet worden. In het Nieuwe Testament zien we dat Jezus ook bepaalde dingen vertolkt om een bepaalde boodschap aan Zijn toehoorders duidelijk te maken.

In Mattheüs 6:26-34 sprak Jezus over de lelies in het veld en de vogels in de lucht. Door een uitleg van de verschillende aspecten maakte Jezus hun duidelijk dat God voor hen zou zorgen.

De verschillende uitleggingen waren een manier om voor verschillende mensen dezelfde boodschap duidelijk te maken. Daarom kan het zo zijn dat de vertolking van tongen veel langer is dan wat gezegd is in tongentaal, of juist andersom. Uiteindelijk is het de Heilige Geest die de vertolking tot uiting brengt en de boodschap duidelijk maakt.

Het kan ook zo zijn dat de letterlijke vertaling van de tongen die gesproken wordt tot uiting wordt gebracht. Want de Heilige Geest is vrij om ons de woorden te geven die Hij wil. Er zijn verschillende voorbeelden dat iemand die bekend was met de vreemde taal die werd gesproken, kon bevestigen wat er door de vertolking van tongen werd geuit.

Het is eigenlijk heel logisch dat God, de Auteur van alle talen, ervoor kan kiezen om een bepaalde taal/tong te spreken of deze kan opleggen aan spraakorganen van wie Hij wil. God is daarin zeker niet beperkt.

De uiting van vertolking
God geeft de vertolking van de tongentaal aan de bezitter van deze gave. Maar de manier waarop vertolking wordt uitgedrukt, kan beïnvloed worden door het temperament, de natuurlijke gaven, ervaring en ook de nationaliteit van de bezitter van de gave.

Twee mensen kunnen dezelfde boodschap hebben gehoord, maar kunnen het op twee verschillende manieren doorgeven, zonder dat de inhoud en het doel van de boodschap verandert. Zo vertrouwt de Heer Zijn openbaringen toe aan geheiligde boerenknechten en godvrezende, gezalfde filosofen.

De boerenknecht zal zijn boodschap brengen met de grove oprechtheid van een Amos; de filosoof zal dat doen met de verfijning van een Jesaja. Maar bedenk wel dat veel omgang met de dierbare, heilige dingen van de hemel, de grofheden van een eenvoudige Galilese boerenzoon zal veranderen in de wonderbaarlijke en verheven fijnzinnigheden in de brieven van Johannes.

Verlangen naar de gave van vertolking
In 1 Korinthiërs 14:13 staat dat de gelovigen die in tongen spreken, ook moeten bidden dat zij het mogen uitleggen. Vaak is het zo dat degenen die in tongen spreken, ook de gave vertolken. Toch is het niet uitgesloten dat de vertolking tot uiting komt door iemand die zelf niet in tongen spreekt. Maar dat gebeurt maar zelden.

In 1 Korinthiërs 14 wordt het belang van de vertolking duidelijk gemaakt. Als de tongentaal niet wordt vertolkt, is deze alleen tot opbouw van degene die het spreekt. En wij moeten juist streven naar de opbouw van de hele gemeente. Daarom moeten wij ook streven naar de vertolking van tongen en daarvoor bidden.

Laat één uitleggen
De Bijbel zegt:

‘En als iemand in een andere taal spreekt, laat het dan door twee of hoogstens drie mensen gedaan worden, ieder op zijn beurt, en laat één het uitleggen.’ – 1 Korinthiërs 14:27

Wanneer er vertolking van tongen plaatsvindt in de gemeente, is het belangrijk dat één persoon vertolkt en niet meerdere mensen meerdere vertolkingen geven van één boodschap. Dit betekent niet dat alleen dezelfde persoon telkens alle boodschappen moet vertolken. Ook anderen moeten de kans krijgen om deze gave te kunnen uiten.

Het vertolken van tongen moet gebeuren in goede orde, zodat er duidelijkheid is over wat de Heilige Geest wil zeggen door de boodschap heen. Het is niet de bedoeling dat verschillende vertolkers met elkaar concurreren over de uitlegging van een boodschap.

‘En als aan een ander die daar zit, iets geopenbaard wordt, laat dan de eerste zwijgen.’
– 1 Korinthiërs 14:30

Geloof en zekerheid
Het vertolken van tongen vraagt meer geloof dan het spreken in tongen. Een oorzaak hiervan is dat wanneer de boodschap wordt vertolkt, ons verstand ook begrijpt wat de boodschap inhoudt. Hierdoor krijgt onze tegenstander ook de mogelijkheid om ons te weerhouden om de boodschap uit te spreken, doordat hij kan suggereren dat de boodschap vanuit onszelf kwam en niet vanuit God.

Dit moet ons zeker niet tegenhouden om te streven naar de gave van vertolking. Wij moeten bidden dat de Heer ons het geloof zal geven om deze gave tot uiting te brengen. Want hoe groter de gave is, hoe groter het geloof dat nodig is om de gave tot uiting te brengen.

Tags:
Vorig artikel

Vrees niet!

Volgend artikel

God is…