Getuigen-van-Jezus

Getuigen van Jezus: Dwight L. Moody DEEL 1

Veel mannen en vrouwen werden op een buitengewone manier door God gebruikt. Hierdoor hadden ze een grote impact op de mensen om hen heen, de tijd waarin ze leefden en ook op ons vandaag. In deze serie gaan we dieper in op hun leven en bediening. 

Een schoenverkoper die zielenwinner werd

Dwight Lyman Moody werd op 5 februari 1837 geboren in Northfield, Massachusetts, in de Verenigde Staten van Amerika. Zijn vader stierf al jong, en zijn moeder bleef achter met negen kinderen en met weinig geld. Dankzij de hulp van een aantal ooms kon het gezin in leven blijven. Om meer geld te hebben voor het gezin, moest de jonge Dwight meteen na de basisschool aan het werk.

Eerst kreeg hij een baantje in de omgeving, maar op zijn zeventiende besloot hij naar Boston te gaan om daar te werken bij zijn oom. Maar als hij daar wilde werken, dan moest hij regelmatig naar de kerk en zondagsschool gaan. Dat was namelijk de voorwaarde van zijn oom. Dwight had weinig keus en nam daarom het aanbod meteen aan.

De zondagsschool die Dwight volgde, was onder leiding van Edward Kimball. Daar leerde hij over het evangelie en de Bijbel. Moody was niet echt bekeerd, ook al was hij van huis uit gelovig opgevoed. Kimball was hiervan op de hoogte en wist dat het belangrijk was dat Moody een serieuze beslissing voor Jezus nam.

Daarom besloot Kimball om langs te gaan bij de schoenenwinkel waar Moody werkte. Hij vond Moody achter in de zaak en hij legde zijn hand op Moody’s schouder. Hij begon Moody eenvoudig te vertellen over de liefde van Jezus en dat Jezus ook van hem hield. Hij vertelde ook dat Jezus vroeg om Moody’s liefde. Tot zijn grote verrassing gaf Dwight L. Moody op dat moment zijn leven aan de Heer. Moody was toen 18 jaar en het was een nieuw begin in zijn leven. Het bezoeken van de kerk en zondagsschool was geen last meer, maar een vreugde. Jaren later zou Moody een zoon van Edward Kimball tot Jezus leiden!

Na twee jaar besloot hij naar Chicago te gaan, om daar hard te werken en veel geld te verdienen. Al snel werd hij een verkoper in de schoenenwinkel, waardoor hij goed ging verdienen. Kort daarna ontdekte hij een kleine zendingszondagsschool. Daar mocht hij lesgeven. Maar dan moest hij wel zijn eigen leerlingen zoeken, omdat er al meer dan genoeg leraren waren.

Om toch les te kunnen geven, ging hij op pad om leerlingen te zoeken. Door snoep te geven aan de kinderen die naar de zondagsschool zouden komen, kwamen er veel arme kinderen op af. Hierdoor groeide het aantal kinderen enorm en kon hij zijn eigen zondagsschool beginnen. In de loop van de jaren groeide het aantal kinderen tot wel 1500.

Op een dag vertelde een andere leraar aan Moody dat hij erg ziek was en nog maar kort te leven had. Maar dat was niet de grootste zorg van die leraar, want hij gaf aan dat de meisjes in zijn klas nog nooit hun hart aan Jezus hadden gegeven. Dit zorgde ervoor dat Moody en hij van huis tot huis gingen om hun het evangelie nog een keer te vertellen.

Ze kwamen bij het huis van het eerste meisje. Zij was meestal oppervlakkig. Maar toen Moody en de leraar vertelden over de liefde van Jezus, besefte zij dat ze zonden in haar leven had. Ze vroeg de Heer om haar te redden. Hetzelfde gebeurde in alle huizen waar ze langs gingen, totdat alle meisjes van die klas tot bekering waren gekomen. Toen de leraar wegging, nam de hele klas afscheid van hem op het station.

Deze ervaring zorgde ervoor dat er een vuur in Moody werd aangestoken dat niet meer geblust kon worden. Hij besloot om een evangelist te worden. Hij nam ontslag en ging heel zuinig leven van zijn spaargeld. Zijn vrouw steunde hem voor de volle 100 procent.

Tijdens de burgeroorlog weigerde hij te vechten als soldaat, omdat hij tegen het doden van mensen was. Maar hij volgde het leger wel als ze gingen vechten. Daardoor maakte hij grote veldslagen van dichtbij mee. Hij bleef dichtbij om soldaten en gevangenen te bezoeken en op deze manier veel soldaten tot Christus te brengen, vaak vlak voor hun dood.

Terug in Chicago ging hij door met het zondagsschoolwerk en werd ook actief in het YMCA werk. In 1867 werd er een nieuw gebouw geopend, maar door een grote brand ging het gebouw in vlammen op. Dankzij veel giften en Moody’s enthousiaste leiding, werd een nieuw en mooier gebouw neergezet. Door dit werk vond hij een uitstekende zangleider in Ira Sankey. Samen zouden zij de grootste opwekkingsbijeenkomsten leiden van de negentiende eeuw.

Moody was nog niet tevreden over wat hij tot nu toe met zijn werk had bereikt. Hij had een verwachting naar meer en groter. Juist in die tijd ging het slechter met de gezondheid van zijn vrouw.

De dokter adviseerde hem om een zeereis te maken met zijn vrouw om haar gezondheid te verbeteren. Moody greep deze gelegenheid met beide handen aan om met de boot naar Engeland te gaan. In die tijd hoorde hij iemand het volgende zeggen:

‘De wereld moet nog zien wat God zal doen met en door een man, die Hem geheel is toegewijd.’

Dit had een grote impact op Moody’s leven. Het inspireerde hem om het aan te nemen voor zijn eigen leven. Moody dacht:

‘Hij heeft niet gezegd dat je een grote, geleerde of rijke man moet zijn. Hij had het alleen over een man. Ik ben een man en het is mijn keuze of ik ervoor kies om mij helemaal toe te wijden aan God. Maar ik neem nu de beslissing om te doen wat ik kan om die man te zijn, door wie God kan werken.’

In Engeland ontmoette Moody Henry Moorhouse. Hij werd ‘de prekende jongen’ genoemd, omdat hij er jong uitzag. Henry sprak wel zeven keer over Johannes 3:16. Dit had een grote impact op Moody, want het deed hem beseffen hoe groot Gods liefde is. Deze boodschap zou een blijvende invloed op zijn bediening hebben.

In het volgende deel gaan we verder met deze special over Dwight L. Moody.

Tags: