Lifestyle - Mijn confrontatie met de draak

Mijn confrontatie met de draak

Terwijl ik midden in de opwekking leef, weet ik dat er altijd van alles kan gebeuren. Dat wil zeggen dat ik niet meer terugschrik voor de aanvallen van de boze, en dat ik van niets meer sta te kijken.

Hoe het begon
Regina en onze kinderen waren met John T.L. en Godelief, hun kinderen en de MAP Band op een machtige revivalcampagne in Manado, Indonesië. Meer dan 15.000 dolenthousiaste jongeren waren daar samengekomen voor een speciale kampweek. Gods kracht was machtig aan het werk. Net als 7 jaar daarvoor, toen ik daar was. En 46 jaar daarvoor, toen mijn vader daar was.

Ik was alleen thuis en had net diensten gehad in Den Haag, Breda, Gouda en Leeuwarden. In de nacht van zondag op maandag wilde ik opstaan om naar het toilet te gaan. Plotseling werd ik heel erg duizelig en dreigde flauw te vallen.

Ik had nu niet alleen last van dezelfde pijnen als tijdens de ontsteking aan de kleine uitstulpjes van mijn dikke darm, maar ook mijn blaas deed verschrikkelijk veel pijn. Ik ging maar snel weer liggen. Slapen kon ik niet meer, en ik kon met geen mogelijkheid naar het toilet gaan.

Toen de dokter de volgende dag kwam kijken, was mijn bloeddruk 60 over 50, wat natuurlijk veel te laag was. Daardoor dreigde ik ook steeds flauw te vallen. ‘Dit is een gevaarlijke situatie’, zei de dokter en hij wilde dat ik zo snel mogelijk naar de spoedeisende hulp zou gaan. ‘Neem maar wat spullen mee,’ zei hij nog, ‘want ik denk dat ze je zullen opnemen.’ Zo goed als ik kon, gooide ik enkele spullen in een plastic tas. En nog diezelfde avond lag ik op een tweepersoonskamer in ziekenhuis HMC Westeinde aan het infuus.

In het ziekenhuis
Naast mij lag een zekere Bert, die geopereerd was aan een tumor in zijn hoofd. Hij was daardoor aan zijn linkerarm helemaal verlamd geraakt. Hij was getrouwd en had kinderen. Hij heeft altijd een goede baan gehad, maar nu was hij tot niets meer in staat en lag daar als een hoopje mens zonder enig perspectief.

Ik raakte met hem aan de praat en kreeg een sterk verlangen om met hem te bidden. Nu kun je sommige mensen zo vragen of je met hen mag bidden, maar dat ervoer ik niet bij hem. Dus wachtte ik op een gelegenheid die de Geest mij zou geven om het hem te vragen.

Hoewel mijn gezondheid niet verbeterde en de doktoren zich zorgen begonnen te maken over het functioneren van mijn nieren en lever, was ik aan het whatsappen met Regina en onze kinderen, die midden in de opwekking in Manado zaten. Regina wilde eigenlijk meteen naar huis komen om voor me te zorgen, maar ik voelde zeker niet dat dit van God was. Ze moest juist daar blijven om Gods werk met de hele groep af te maken. Ik wist vanaf het begin dat dit een strijd was tussen de draak en mij om mij voor altijd uit te schakelen. Vraag mij niet hoe ik dat wist; ik wist het!

De waarde van één ziel
Met het horen van de geweldige dingen die God in Manado aan het doen was, werd mijn hart vervuld met grote blijdschap en dankbaarheid. Terwijl ik zo de Here aan het danken was, kwam er een vrouw binnen om Bert en mij wat lectuur aan te bieden. Ze raakte een beetje aan de praat met ons.

Toen zij weer weg wilde gaan, liep zij voor mijn bed langs en vroeg mij plotseling: ‘Meneer Maasbach, mag ik u iets vragen?’ ‘Natuurlijk,’ zei ik, ‘zeg het maar.’ ‘Nou,’ begon ze, ‘ik ben zelf ongelovig, maar heb een gelovige vriendin. Ze vroeg mij laatst of ze met mij mocht bidden. Toen ik ‘ja’ zei en zij met mij bad, voelde ik een soort stroom door mij heen gaan. Ik vroeg mij af wat dat was. Kunt u mij dit vertellen?’

Toen wist ik dat zij mij van de televisie kende en van de gelegenheid gebruikmaakte om mij deze vraag te stellen. In mijn achterhoofd wist ik ook dat Bert al die tijd mee zat te luisteren. De Geest van God was bezig om zijn hart te openen voor mijn vraag of ik met hem zou mogen bidden.

‘Ja,’ zei ik tegen die vrouw, ‘ik denk dat ik weet wat dat is geweest. Het heeft te maken met een punt van contact tussen de levende God in de hemel en u. God zoekt contact met u! Als u zich zou openstellen, net als uw vriendin, en Hem zou zoeken, dan zou Hij Zich door u laten vinden.’ ‘Ja,’ zei ze, ‘dat moet het zijn! Dank u wel!’ En weg was ze!

Om over deze opening geen gras te laten groeien, draaide ik mij om en zei: ‘Hé Bert, wat die vriendin aan deze dame vroeg, wilde ik ook al de hele tijd aan jou vragen. Mag ik met je bidden?’ ‘Kan dat dan wel?’ vroeg hij. ‘Ik ben niet gelovig.’ ‘Ja,’ zei ik, ‘zeker kan dat.’ Ik bad een eenvoudig gebed met hem en zei ‘amen’. Hij was stil en ik voelde de Geest van God aan het werk in zijn hart.

Nog geen uur later werd hij opgehaald om naar een andere afdeling gebracht te worden. Met het wegrijden in zijn bed zei hij: ‘David, ik zal je nooit meer vergeten!’ En ik zei: ‘Bert, ik jou ook niet. En ook niet dat stukje dat we samen hebben gehad.’ ‘Nee,’ zei hij, ‘ik zal het niet vergeten!’

Ik was zo dankbaar voor de gelegenheid die ik had om met Bert te bidden en dacht: David, je had maar één kans en die heb je gegrepen en niet voorbij laten gaan. Aan de andere kant van de wereld is God door ons bezig met tienduizenden zielen, en hier door mij heen met één ziel. Terwijl ik daar lag in gevecht met de draak, ervoer ik binnen in mij Gods enorme liefde voor de mens!

Het begin van het genezingsproces
Ondertussen ging het steeds slechter met mijn gezondheid. De ontsteking was mijn bloedbanen binnengedrongen, waardoor ik bloedvergiftiging had opgelopen. Een hele slechte zaak dus! Ineens zei een van de artsen die voor mij zorgde: ‘Wacht even.’ Zij pakte een apparaat om naar mijn blaas te kijken en kwam tot de ontdekking dat deze op scheuren stond. Zonder aarzelen bracht ze een drain aan, waardoor het vocht kon wegstromen.

Toen ze dat gedaan had, liep ze weg en mompelde: ‘Ik kreeg zomaar een ingeving!’ Het moment dat ze dat zei, hoorde ik Gods stem in mijn binnenste die zei: ‘Dat heb je niet van jezelf!’ Hiermee wist ik dat het genezingsproces was ingezet. Vraag mij niet hoe ik dat wist; ik wist het! En zo was het ook! De volgende dag mocht ik naar huis met de mededeling dat mijn nieren en lever opperbest werken en dat ik de antibioticakuur moest afmaken. Wat een wonder!

Mijn droom
Die nacht thuis kreeg ik een bijzondere droom. Ik droomde dat ik midden in de heldere sterrenhemel zweefde als een engel in de lucht. Ineens hoorde ik een stem tot mij zeggen: ‘Vrees het beeld dat je ziet niet!’ Iets maakte dat ik mij omdraaide.

In de verte kwam een heel grote, meerhoekige steen naar mij toe zweven. De steen zat vol met prachtig gekleurde edelstenen en stopte vlak voor mij. Terwijl ik de steen strak bleef aankijken, riep ik als met een krachtige stem vol donderslagen en autoriteit: ‘You are beaten by Jesus Christ of Nazareth!’ (Je bent verslagen door Jezus Christus van Nazareth.)

Toen ik dat gezegd had, zweefde de steen weer van mij weg. Iets maakte dat ik mij weer omdraaide. Ik wilde nog achterom kijken, maar iets maakte dat het niet ging. Ik dacht: waarom zou ik ook omkijken? Toen schoot ik plotseling omhoog en zweefde tussen alle sterren in de heldere sterrenhemel. Ik zei: ‘How beautiful this is!’ (Hoe wonderschoon is dit.) En toen werd ik wakker.

Ik voelde mij opperbest, blij en sterk in geest, ziel en lichaam. Ik wist dat ik tegen de draak had gesproken. Want achter die prachtige steen vol edelstenen schuilt een verschrikkelijk gedrocht, de oude slang, ofwel de draak. Hij is alleen maar gekomen om te stelen, te doden en te vernietigen. Hij is de vader van de  leugen en de mensenmoordenaar vanaf het begin. Vraag mij niet hoe ik dat wist; ik wist het!

De geest van Jozua en Kaleb
Het was 2.30 uur ’s nachts en ik begon verder met de Heer te praten, zoals ik altijd in de nacht doe. Ik vroeg Hem: ‘Waarom, Heer? Waarom nu dit bij mij?’ Normaal vraag ik dit soort dingen nooit aan de Heer, maar op de een of andere manier deze keer wel. God antwoordde mij en zei: ‘Omdat je een mens bent, zoals ieder ander mens. Ieder mens gaat door testen in het leven. En alleen door de testen zal duidelijk worden wie je echt bent.’

In dit gesprek gingen mijn ogen opnieuw open voor de situatie van het volk van God in de tijd van Jozua en Kaleb en de tien verspieders. Het zijn de testen in het leven die laten zien uit welk hout je gesneden bent. Met andere woorden: welke geest je bezit.

Het hele volk werd besmet met de verschrikkelijke tongen van de tien verspieders. Daardoor konden zij het land niet in bezit nemen en zouden ze uiteindelijk allemaal in de woestijn sterven. Behalve Jozua en Kaleb. God zei over hen: ‘Zij hebben een andere geest!’

Ik begreep ook ineens waarom ik de laatste jaren binnen onze kringen de mensen opnieuw en opnieuw waarschuwde om niet te luisteren naar alles wat de mensen die van ons waren weggegaan, over mij en het zendingswerk zeiden en schreven. Steeds weer zei ik: ‘Luister er niet naar. Lees het niet. Klik weg en hang op. Verbreek de link en verbreek het kanaal!’

Maar velen zijn ongehoorzaam geweest en luisterden toch naar wat zij te zeggen hadden, zoals bij de tien verspieders. Nu is ook weer duidelijk zichtbaar dat alle mensen die dit deden, uiteindelijk zijn vertrokken en hun eigen weg zijn gegaan. Honderden uren van mijn kostbare tijd heb ik besteed om met deze mensen te praten. Maar steeds tevergeefs. Uiteindelijk kiest men toch altijd de weg die past bij de verborgen gedachten van het hart.

Wat een samenzwering moet dat zijn geweest van de tien verspieders en het hele volk. Behalve Jozua en Kaleb. En zo zie ik ook door alle jaren heen, tot op de dag van vandaag, een grote samenzwering van boze geesten om Gods ware dienstknechten en het werk van God te beschadigen en te vernietigen.

Als een boze geest alleen aan het werk is om iets aan te vallen en kapot te maken, is dat nog geen samenzwering. Maar als meerdere geesten zich bij die boze macht aansluiten, wordt het een samenzwering. Zoals bij Jozua en Kaleb, Nehemia, Paulus en ons grote voorbeeld: Jezus Christus. Wat een samenzwering was dat van alle machten van de hel die optrokken tegen de Gezalfde van de Here op die Goede Vrijdag!

De tijden zijn niet veranderd. Ook niet de oeroude boze geesten en machten met hun onveranderde leider: de draak! Maar hij is verslagen door Jezus Christus van Nazareth. Dat heb ik in mijn droom, door Gods Geest geleid, tegen hem gezegd. Daarom ben ik met Jezus meer dan overwinnaar! En zo voel ik me ook!

Ik voel me als een Jozua en een Kaleb die – samen met allen die gehoorzaam zijn geweest en niet met de geest van de tien verspieders zijn besmet – het beloofde land in bezit namen. We zullen samen nog heel veel zielen winnen en doorbraken meemaken. En zo de Here wil en wij leven, zal mijn nageslacht hiermee doorgaan en nog meer zielen winnen, nog meer doorbraken meemaken en nog meer land in bezit nemen.

Heilig Avondmaal in de gemeente
Toen aan het einde van de week iedereen uit Indonesië terugkwam, heb ik dit alles met hen gedeeld. Ik heb mogen horen over de geweldige dingen die God gedaan heeft en over de vele nieuwe deuren die zijn opengegaan. Die zondagmorgen zouden we Heilig Avondmaal in de gemeente vieren.

Ik verlangde er zo naar om naar het huis van de Here te gaan en met Gods kinderen het Avondmaal te vieren en mijn ervaringen met iedereen te delen. Ik stond vroeg op en zo goed als ik kon, ging ik mij douchen en aankleden. Na een geweldige worship hebben we geluisterd naar al de geweldige dingen die God in Indonesië heeft gedaan.

Toen liet ik een stoel op het podium zetten en ben gaan zitten. In alle rust heb ik de mensen over mijn ervaringen verteld. Daarna hebben we samen heerlijk Avondmaal gevierd. Wat een liefdevolle en overwinnende samenkomst was dat in de tegenwoordigheid van onze Here Jezus. Het deed mij en de mensen goed. Er was een eenheid in de geest van Jozua en Kaleb. Net als toen zij eindelijk verlost waren van al die boze tongen en het land, dat God voor hen had klaarliggen, vol geloof en dankbaarheid in bezit namen.

Operatie en herstel
Hoewel ik voelde dat hierbij de geestelijke strijd gestreden was en de uitkomst van mijn overwinning al vaststond, wist ik dat ik heel nuchter de rest van deze test moest afmaken. De analyse was dat ik een fistel had tussen mijn dikke darm en mijn blaas. Dat wil zeggen dat de ontsteking van mijn dikke darm een kanaal door mijn lichaam had gebaand naar mijn blaas. Daardoor was alles ontstoken. Om dit op te lossen, moest ik onder het mes!

Nu ben ik niet zo dol op ziekenhuizen en kom ik er normaal alleen om iemand te bezoeken. Maar in dit geval wist ik dat dit de weg van de Here voor mij was. Vraag mij niet hoe ik dat wist; ik wist het! En omdat ik wist dat dit de weg was om hieruit te komen, had ik volle vrede en zekerheid in mijn hart. Ik had geen moeite met de beslissing om deze weg te gaan. Ik heb eigenlijk nooit moeite om de weg van de Heer te gaan, als ik maar zeker weet dat het Zijn weg is.

Ik had mij voorgenomen om deze fase van de crisis zo af te maken in de wetenschap dat God deze zaak helemaal onder controle had. Ik wist dat mijn Heelmeester compleet beslag zou leggen op het denken, inzicht en handelen van de medici, die hun best voor mij deden om mij weer gezond te maken. Zo gezegd, zo gedaan!

Helemaal in de rust lag ik klaar met alle toeters en bellen om de operatiekamer binnen te gaan. Ik voelde hoe Jezus mijn rechterhand vastpakte en bij me was. Alles ging snel, zoals dat altijd gaat als je slaapt. Toen ik weer wakker werd, hoorde ik de zuster zeggen dat de operatie geslaagd was. Ik werd naar de uitslaapkamer en daarna naar de afdeling gereden.

Het herstel van deze zware ingreep ging zo snel, dat de artsen elke dag verbaasd waren over mijn genezingsproces. Ikzelf was niet verbaasd, want ik voelde Gods genezingskracht binnen in mij aan het werk. Het waren de helende handen van mijn Heelmeester die het werk deden. Binnen vier dagen mocht ik naar huis om daar verder te herstellen en weer aan te sterken. O, wat was ik blij en dankbaar! Wat een overwinning!

Het doel van testen in het leven
‘Beste broeders en zusters, is uw leven vol moeilijkheden en verleidingen? Wees dan maar blij, want als uw geloof die beproeving doorstaat, kan uw geduld groeien.’ – Jakobus 1:2-3

‘Door die moeilijkheden en problemen wordt uw geloof op de proef gesteld, zodat zal blijken of het echt is of niet. Want ook goud, dat kan vergaan en lang zoveel niet waard is als geloof, wordt in het vuur gesmolten om te zien of het wel echt is. Wel, als uw geloof het vuur van de beproevingen kan doorstaan, zal Jezus Christus bij zijn terugkeer geëerd en geprezen worden.’ – 1 Petrus 1:7

‘Vrienden, laat u niet in de war brengen door de vuurproef die u zult ondergaan, want die was te verwachten. Daaruit zal blijken of u op God blijft vertrouwen. Eigenlijk moet u blij zijn zelf iets te ervaren van wat Christus heeft doorgemaakt, want op de dag dat Christus zal laten zien hoe groot en machtig Hij is, zult u een geweldige blijdschap met Hem delen.’ – 1 Petrus 4:12-13

Vuriger in het zielenwinnen
Nu blijft de jacht op mijn wezen altijd doorgaan. Nog voordat ik onder het mes ging, was op internet al te lezen wanneer, hoe en wat er met mij zou gebeuren. Tot in detail nota bene! Je moet toch bezeten zijn om moedwillig iemands privédossier in het ziekenhuis binnen te dringen om dat op internet openbaar te maken? Hoe ziek kun je zijn?

De arts aan wie ik het vertelde, schrok ervan en zei: ‘Zulke gegevens zijn privé en deel je heel intiem met familie en geliefden. Dit is een ernstige zaak!’ Ik dacht: Heer, U weet alle dingen en U weet wie dit doen. Ik weet ook dat mijn tegenstanders zo veel genadetijd van God krijgen om zich te bekeren, voordat God met hen afrekent. Daarom leg ik altijd al deze dingen in de handen van mijn Advocaat!

Zoals altijd wanneer ik door de boze word aangevallen, word ik vuriger in het winnen van zielen en het volbrengen van Gods werk. Het is de Geest Gods binnen in mij die dit bewerkt. Op zulk soort momenten geeft God mij altijd weer nieuwe strategieën om de grote oogst van zielen binnen te halen. Alles wat ik dan doe, is Hem gehoorzaam zijn. Het resultaat komt, ook nu weer! En ik heb er zin in!

Tags: