Kerstgift

Mijn kerstgift

Ik wilde niet dat anderen mij zouden zien. Ik probeerde mij onzichtbaar te maken, terwijl ik door de menigte liep en mijn plekje zocht. Ik schaamde mij voor mijn toestand. Ik werd in verlegenheid gebracht door mijn armoedige kleding. Ik was teleurgesteld omdat ik zo weinig te geven had, terwijl God zo goed voor mij is geweest.

De laatste tijd was erg ontmoedigend voor mij. De mensen die mij zagen, leken het niet te begrijpen. Zij geloofden niet in mijn vreugde en wilden per se hun medeleven aan mij laten zien. Zij leken mijn glimlach in twijfel te trekken. Ik las de vragen in hun ogen. ‘Jij bent weduwe, hè?’ ‘Hoe ga je je redden?’ ‘Je hebt niets, dus waarom ben je God dan zo dankbaar?’ ‘Hoe kun je zo blij zijn als het leven zo wreed voor je is geweest?’

Ik was hun onuitgesproken vragen en veroordelingen meer dan zat. Stilletjes wilde ik mijn offergave in de offerbak laten glijden en verdwijnen. Terwijl ik in de rij stond te wachten om mijn offergave te brengen, werd ik mij bewust van het lawaai. Stemmen vulden de lucht met opmerkingen, argumenten, vragen en gelach.

En boven al die herrie uit hoorde ik een ander geluid. Het geluid van kostbaarheden! Zilver rinkelt wanneer het in de grote offerbak in de tempel valt. Goud kan trots zijn op de waardige galm die het maakt tegen de offerbak. Ik keek naar de twee koperen muntjes in mijn hand en wist dat zij alleen een dof gerinkel zouden laten horen.

Toen was het mijn beurt. Ik liet mijn muntjes vallen en keerde me snel om, toen ik merkte dat er iemand naar mij keek. Ik verwachte spot, twijfel of medelijden, maar in plaats daarvan keek ik in de lieflijke ogen van Iemand die alles begreep. In die ogen kon ik een glimlach zien die mijn hart verwarmde.

Toen begon Hij tegen de omstanders te spreken en zei iets over mijn offergave. Maar de rij achter mij duwde mij verder en ik ving niet echt op wat Hij zei. Dat hoefde ook niet. Hij wist waarom ik daar was en Hij was blij voor mij. Ik liep weg, terwijl ik eraan dacht hoeveel ik zojuist ontvangen had. Ik wist dat mijn gave was aanvaard. En ik besefte dat ik ook zelf was aanvaard!

Dit prachtige verhaal lezen we in de Bijbel, waar staat:

‘Er kwam ook een arme weduwe. Zij deed er twee koperen muntjes in. ‘Kijk,’ zei Hij (Jezus), ‘die arme weduwe heeft meer gegeven dan al de anderen bij elkaar. Want de rijken hebben vanuit hun rijkdom gegeven, maar deze vrouw gaf van haar armoede alles wat nodig was voor haar levensonderhoud.’’ – Lucas 21:2-4

Vraag: heb je er wel eens aan gedacht om, net als die arme weduwe, een kerstgift te geven? Ook als je dit nog nooit hebt gedaan, maak dan eens een kerstgift – groot of klein – naar ons over op ING IBAN nummer: NL25 INGB 0000 0044 20, ten name van: Stichting Johan Maasbach Wereldzending, onder vermelding van: ‘Kerstgift 2020’. Of klik heel makkelijk op deze link. Mocht je jouw kerstgift al hebben gegeven, dan zijn wij jou natuurlijk heel dankbaar! (Eind januari ontvang je een kwitantie van je kerstgift.)

Tags:
Vorig artikel

Vrede op aarde

Volgend artikel

Kerstgroet John & Godelief Maasbach