Onder-de-jeneverbessenstruik-zw

Onder de jeneverbessenstruik DEEL 1

We kunnen veel lessen leren uit het leven van Elia. Hij was een grote man van God. God gebruikte Elia op de berg Karmel om te bewijzen dat onze God de enige ware God is. De Here bracht hierdoor een ommekeer in het land en het volk begon God weer te zoeken. Helaas kent het leven van Elia niet alleen hoogtepunten, maar ook dieptepunten. Want Elia was een mens zoals jij en ik.

Na de geweldige overwinning op de berg Karmel bevond Israël zich op een kantelpunt. Israël was voor jaren geleid in afgoderij door Achab en zijn vrouw Izebel. Maar na de gebeurtenis op de Karmel begon het volk God weer te zoeken. Dit was verschrikkelijk in Izebels ogen. Dus bedacht ze een sluw plan om Elia, Gods dienstknecht, weg te jagen. Op die manier kon zij het land verder leiden op de weg van afgoderij. Ze bedreigde Elia met de woorden:

‘U doodde mijn profeten en nu zweer ik bij de goden dat ik morgen om deze tijd u van het leven zal beroven, zoals u dat bij mijn profeten hebt gedaan.’ – 1 Koningen 19:2

Op het moment dat Elia dit las, viel er zo’n angst op hem. Hij was ontmoedigd en vluchtte het land uit. Zijn reactie op de brief was zo anders dan je van hem zou verwachten. Je zou denken dat hij die brief naast zich zou neerleggen en dat hij op God zou zien, die hem al vaker beschermd en bevrijd had.

Maar niets was minder waar. Elia vluchtte weg en kon geen rust vinden. Hij bleef maar rennen, totdat hij de woestijn in liep en daar in de hitte van de zon onder de jeneverbessenstruik neerviel. Daar lag hij dan moedeloos, angstig, overmeesterd en uitgeput. Hij voelde zich alleen. Het was zelfs zo erg dat hij bad:

‘Ik kan niet langer. Neem mijn leven.’ – 1 Koningen 19:4

Juist op het moment dat hij naar God moest gaan, rende hij weg uit angst. Hij vergat om op God te zien. Hierin ligt zo’n belangrijke les. Juist op de momenten dat alles in je zegt om weg te rennen, moet je op je knieën gaan om God te zoeken en Zijn wil te ontdekken.

Misschien voel jij je ook als Elia en zijn de omstandigheden in je leven zo zwaar. Je loopt er al zo lang mee rond dat je zegt: ‘Het is genoeg. Ik ben het zat.’ Word dan bemoedigd door de woorden van David, die ook op dat punt in zijn leven kwam. Hij zei:

‘Als ik toch niet had geloofd dat ik de goedheid van de HEERE zou zien in het land van de levenden, ik was vergaan.’ – Psalm 27:13 (HSV)

Op het moment dat David zich op zijn dieptepunt bevond, riep hij niet: ‘Here, het is genoeg.’ Maar hij riep uit: ‘Here, ik geloof dat ik weer uit deze put zal komen, door Uw goedheid.’ David zag niet op de omstandigheden, maar hij zag op de goedheid van God. En ook wij moeten op de goedheid van God zien, en niet op de omstandigheden. Want onze hulp komt van de Here.

Bekijk deze preek hier!

Lees ook: ‘Onder de jeneverbessenstruik DEEL 2’ 

Tags: