Op-weg-naar-de-eeuwigheid

Op weg naar de eeuwigheid DEEL 1

Dokter Peter Reis is een arts-evangelist. Naast zijn jarenlange ervaring als huisarts, heeft hij een veelzijdige bediening. Hij schrijft, reist met teams naar afgelegen gebieden over de hele wereld om medische hulp te bieden, geeft seminars en is actief in de genezingsbediening. De komende maanden brengen wij jou een speciale serie van zijn hand. Deze maand deel 1.

Ongelooflijke ontmoetingen

De meest bijzondere Persoon
Ik had een lang gesprek met Hem, zittend voor de open haard, waar een houtvuur brandde dat een lekkere warmte verspreidde. Hij was op leeftijd, gezien Zijn grijze haren. Maar de krachtige kaak en de heldere ogen gaven de indruk van een sterke persoonlijkheid. Het was een bijzondere avond. En ook een bijzonder voorrecht om zomaar een avond lang te praten met deze Man.

De sfeer die ontstond in ons gesprek, was uitzonderlijk. Het was niet alleen voelbaar, maar zelfs zichtbaar. Nog nooit had ik zo’n rust gevoeld en de bijna zilverwitte kleur die ik intuïtief waarnam, was werkelijk prachtig. Het was alsof ik naar een sneeuwlandschap keek. Het leek alsof Zijn woorden van oneindig ver kwamen, maar tegelijkertijd raakten ze mijn hart. Alsof er van binnenuit tot mij gesproken werd.

Bij elk woord maakte dit zo veel warmte en emotie los, dat het me moeite kostte om niet gewoon op te staan en mijn gast te omarmen. Het was beslist de mooiste en meest bijzondere Persoon die daar in mijn kamer zat en die door Zijn aanwezigheid de hele sfeer dramatisch veranderde.

Ontmoetingen met Jezus
De eerste keer dat ik Hem ontmoette, was op jonge leeftijd. Ik was toen 21 jaar. Hij kwam ’s nachts op bezoek in mijn kamer. Een onverwachts bezoek in een voor mij persoonlijk erg moeilijke tijd. Het had mijn leven op zijn kop gezet, of liever gezegd: op de rails gezet en had herstel gebracht, zodat ik mijn medische studie kon afmaken.

De tweede keer was aan het einde van mijn studietijd. Door allerlei omstandigheden stagneerde mijn studie. Ineens was Hij daar opnieuw. Hij kwam mijn kamer binnen en bracht zonder woorden zo’n vrijheid en kracht, dat ik eindelijk mijn lange weg om dokter te worden, kon afronden.

De keren daarna dat ik Hem ontmoette, was tijdens de lange reizen, waarbij wij met man en macht probeerden in afgelegen dorpen eenvoudig dokterswerk te doen. Het was eigenlijk te gek voor woorden dat we dat deden. Onopvallend, geruisloos bijna voor de moderne wereld hier. Maar met grote invloed voor de mensen daar. En Hij was daarbij. Die onbekende en toch steeds weer voor ons uitgaande Man.

Toen ik een het eiland Timor invloog, was Hij daar ook. In een droom zag ik Hem, terwijl Hij voor ons uitliep. Of die keer toen we in Papua werden tegengehouden door de politie vanwege de stammenonrust. Hij kwam ’s avonds in die snikhete hotelkamer, waar een ventilator een hoop lawaai maakte, en stelde mij gerust door Zijn aanwezigheid.

40 reizen en zo veel plaatsen in de wereld. Allemaal vanwege die ene Man die ons keer op keer uitdaagde. Heel vaak was ik op een punt geweest om ermee te stoppen. Maar dan wist ik weer: als ik de gepassioneerdheid voelde van Zijn aanwezigheid, wachtte ons een nieuwe opdracht.

Brandende vragen en rechtstreekse antwoorden
Ik had nooit gedacht dat een kleine beslissing genomen op jonge leeftijd, om God te volgen en in Jezus te geloven, zo veel gevolgen zou hebben. 40 jaar later en een groot aantal avonturen verder, vroeg ik mij soms af wat ik nu nog voor onverwachts kon tegenkomen, omdat we al zo veel hadden meegemaakt. Ook was daar een steeds sterker wordend besef van zelf ouder worden en over een poosje een fase ingaan waarin hetgeen we deden, steeds minder zichtbaar zou worden.

En dat was precies de reden waarom deze ontmoeting bij het haardvuur zo belangrijk voor mij was. Ik was mij ervan bewust dat een bepaalde tijd ten einde liep. Dat ik niet meer vele jaren had om met anderen te delen wat ik doormaakte met God. Ik wist dat ik tijd nodig had om brandende vragen te stellen en rechtstreekse antwoorden te horen. Over leven en dood. Over wat we doormaken als ons leven ten einde loopt. Wat de gebeurtenissen zijn die ons toestaan de hemel binnen te komen. En wat ons verhindert. Of er een terugkomst van Jezus was in mijn generatie.

Ik maakte mij zorgen. Over de patiënten die geen besef hadden van een eeuwigheid na het sterven. De dagelijkse dreiging om zonder kennis van God door ziekte of ongeval het leven voortijdig te verlaten. Maandelijks was er wel iemand die heenging, door ziekte of anderszins. Met veel van hen had ik wel eens gesproken over de deur van de hemel, die wagenwijd open stond. Maar evenveel passeerden de spreekkamer zonder dat ik wist van een bestemming in de eeuwigheid.

Tags: