Op-weg-naar-de-eeuwigheid

Op weg naar de eeuwigheid DEEL 2

Dokter Peter Reis is een arts-evangelist. Naast zijn jarenlange ervaring als huisarts, heeft hij een veelzijdige bediening. Hij schrijft, reist met teams naar afgelegen gebieden over de hele wereld om medische hulp te bieden, geeft seminars en is actief in de genezingsbediening. De komende maanden brengen wij jou een speciale serie van zijn hand. Deze maand deel 2.

Een trap naar de hemel

De aanwezigheid van engelen
Alsof Hij mijn gedachten las, begon Hij te spreken. Er kwam in mijn herinnering wat ik een aantal jaren geleden meemaakte, kort na het overlijden van mijn moeder. ‘Was ik er toen ook niet bij, en heb Ik je niet geholpen om ermee om te gaan? Weet je niet meer van de blik die Ik je vergunde om in de hemel te zien?’

Het was in de herfst van 2011. Ik was net met een team in Borneo geweest. Onderweg had ik nog gebeld met mijn moeder, die die week in Nederland een operatie moest ondergaan. Na onze reis door Borneo vlogen wij van Balikpapan naar Malang in het oosten van Java.

Terwijl ik op mijn team wachtte in de lobby van het hotel, ervoer ik plotseling de aanwezigheid van een paar engelen in de ruimte waar ik was. Het was zo tastbaar dat ik links en rechts keek of ik iemand zag. Ik kreeg zo’n vreemd gevoel, dat ik in een flits besefte dat het te maken zou kunnen hebben met de situatie van mijn moeder, die net geopereerd was. Hoe was het met haar? Was er iets mis?

Net toen ik mij dit afvroeg, liep mijn echtgenote de lobby in met een mobiele telefoon in de hand. Er was inderdaad iets flink mis. Onze moeder was in een ernstige complicatie beland. Die nacht overleed zij en nog diezelfde week was ik thuis, en sprak ik op haar begrafenis.

Ik besefte toen dat de engelen, wier aanwezigheid ik had ervaren, de groep engelen was die mijn moeder kwam ophalen om haar naar God te brengen. Het besef dat je, als je Jezus kent, niet alleen bent in je sterven, maar dat engelen je direct ophalen en naar de hemel brengen, heeft mij altijd vertroost.

De hemel geopend
Toen ik de avond na haar begrafenis naar bed ging, had ik de ervaring waarop Jezus doelde in ons gesprek. Op het moment dat ik mijn hoofd op mijn kussen legde, keek ik letterlijk naar boven en zag een wonderlijk schouwspel dat ik niet meer zal vergeten.

Ik zag een enorme wenteltrap van honderden meters breed, zich uitstrekkend naar boven zover als ik kon zien, met een zeer grote groep mensen erop die allen naar boven wandelden, gekleed in witte kleding. Terwijl ik de wenteltrap en de grote groep met mijn ogen volgde, zag ik helemaal boven, heel ver weg, in het centrum van de trap, een Persoon.

Jezus in het midden van duizenden die opklommen naar Hem. De trap leek te zijn gemaakt van glas en straalde licht uit. Ook de mensen die ik zag wandelen – ik zag hen niet specifiek, omdat ik een panoramaview zag – waren in witte kleren gehuld en straalden hetzelfde licht uit.

Op dat moment moest ik ineens aan twee dingen denken waarover ik in de Bijbel had gelezen. Als eerste dacht ik aan Jakob. Toen hij in Bethel was, legde hij zijn hoofd op een steen als hoofdkussen. Hij zag dat de hemel geopend was en dat er een trap was waarlangs de engelen neerdaalden en opklommen. Hij was zo onder de indruk van die ervaring, dat hij deze ervaring vertelde aan zijn nageslacht. Ook moest ik denken aan de woorden van Jezus:

‘Jullie zullen zelfs de hemel open zien en de engelen van God die heen en weer gaan tussen God en Mij, de Mensenzoon.’ – Johannes 1:51

Jezus had het hier over Zichzelf en over het feit dat de hemel de aarde zou raken in Zijn leven op aarde. Wat was het bijzonder dat ik dit mocht zien. Het gaf mij grote troost te weten dat mijn lieve moeder onder die vele mensen was die Jezus tegemoet gingen.

Gesprekken met patiënten
Sinds die ervaring heb ik meerdere gesprekken mogen voeren met patiënten die wisten dat zij gingen sterven, en daar bang voor waren. In zo’n gesprek is het makkelijker om een ervaring van jezelf te vertellen.

Wat ik hun vertel, is dat ze hun vertrouwen moeten stellen op Jezus. Dat ik Hem vaak ontmoet heb en dat ik zeker weet dat Hij betrouwbaar is. Iemand die in Zijn aardse leven de dood heeft doorgemaakt toen Hij aan een kruis stierf (dat deed Hij voor jou en mij). En daarna de dood overwon en weer levend werd en door velen levend is gezien. Hij beloofde dat wie in Hem gelooft, zal leven (in de hemel), ook als je bent gestorven.

Als kind is dat soms makkelijker voor te stellen dan als volwassene. We denken vaak dat we alles weten. Maar juist over deze dingen, wat er na de dood gebeurt, weten we niets. En we denken: als we het nu niet kunnen meten, dan zal het wel niet bestaan. Merkwaardig dat we zoveel vertrouwen stellen in zo’n onzeker uitgangspunt. Daarom is het goed om op een eenvoudige manier te vertellen over het feit dat de hemel echt is.

Een patiënte uit mijn praktijk, die aan kanker leed, wist dat zij nog maar kort te leven had. Zij vond het dan ook lastig om over Jezus te praten. Maar een gesprekje over de hemel en hoe mooi het daar is, dat ging wel. In de weken die volgden, kwam zij langzaam tot het besef dat de hemel echt is, dat ze daarnaar verlangde en dat ze Jezus daarvoor nodig had. Ik wist niet dat ze die keuze had gemaakt om haar vertrouwen op Hem te stellen, totdat ze dat een keer verklapte aan een vriendin van haar, ook een patiënte van mij. Waarna ik het te weten kwam.

Een andere patiënt uit mijn praktijk, ook stervende, bad een gebed dat heel belangrijk was. Dat zag er ongeveer als volgt uit:

‘Jezus, vandaag kom ik tot U. Vergeef mij al mijn fouten en tekortkomingen. Dank U wel dat U ook voor mij aan het kruis de straf hiervoor hebt gedragen. Ik open mijn hart voor U. Dank U wel dat ik, ook al is mijn leven ten einde, voor altijd mag leven bij U.’

Ik denk ook aan die jonge moslima, die ernstig psychisch ziek was, met wie ik samen mocht bidden en hulp vragen aan Isa (de naam van Jezus in de Koran). Wat een geweldig moment was dat toen Hij ook haar de sfeer van vrede van de hemel gaf.

Lees ook: ‘De hemel is zo echt!’

Tags: