Dwain-&-Rachella

Share your story: Dwain & Rachella Olsem

Dwain (32) en Rachella (28), inmiddels twee jaar getrouwd, hebben beiden een wonder van God meegemaakt.

Dwain

‘Toen mijn moeder zwanger was van mij, bleek de zwangerschap niet te gaan zoals het hoort. Hierdoor zou de geboorte veel complicaties met zich meebrengen. Mijn ouders moesten mij na de geboorte in het ziekenhuis achterlaten.

Ik werd in een couveuse geplaatst en er werden testen met mij gedaan. De artsen zeiden dat mijn levensverwachting niet hoog was. Daarnaast zeiden ze dat ik wellicht mijn hele leven aan de beademing moest zitten of als iemand met het syndroom van Down door het leven zou moeten gaan.

Dit was vreselijk nieuws voor mijn ouders. Mijn ouders geloofden in de kracht van God en baden dat ik gezond zou worden. Ook de mensen in de kerk die mijn ouders bezochten en familieleden baden voor mij. Het wonder gebeurde!

Na de laatste testen van de doktoren, waren ze verbaasd dat het zo goed met mij ging en dat ik gezond was. Zij vroegen mijn moeder zelfs of ze mij in het ziekenhuis mochten houden en uitgebreide testen met mij mochten doen, omdat ze dit nog nooit eerder hadden gezien.

Mijn ouders wilden dat niet en legden uit dat dit een wonder van God was. Nu, 32 jaar later, ben ik nog steeds gezond. Ik dien de Heer samen met mijn vrouw in The Blessing Utrecht en ik kan zeggen: God is goed! Houd vast aan de Heer en bid zonder op te houden. Het wonder zal gebeuren op Gods tijd.’

 

Rachella

‘Na mijn havo afgerond te hebben, besloot ik de Pabo opleiding te doen. Mijn perfectionisme zorgde ervoor dat ik onzeker werd. Ik stopte abrupt en werd vervolgens depressief. Ik gaf God de schuld en besloot Hem mijn rug toe te keren.

Daarna raakte ik in een psychose. Ik werd gedwongen opgenomen in een psychiatrische kliniek. Daar kreeg ik veel medicatie, maar niets hielp. Ik ging altijd naar de kerk met mijn ouders, en als kind ben ik ook naar de zondagsschool gegaan.

In de kliniek herinnerde ik me de verhalen uit de Bijbel. Op een avond knielde ik bij mijn bed neer en vroeg God mij te helpen. Ik voelde mij alleen, net zoals Daniël in de leeuwenkuil of Jona in de buik van de vis.

Na 4 weken mocht ik een weekend met verlof, onder toezicht van mijn ouders. Zoals altijd ging ik met mijn ouders naar de kerk. Tijdens de zangdienst werd het lied: ‘Stronger’ gezongen. Het lied zegt: ‘God is sterker dan elke zonde en Hij redt!’

Toen er een oproep werd gedaan, ging ik naar voren en liet voor mij bidden. Op het moment dat er ‘amen’ werd gezegd, voelde het alsof er een last van mij afviel. Al snel werd ik ontslagen uit de kliniek. Na één maand stopte ik, op advies van de arts, met alle medicatie!

‘Mijn plan met jullie staat vast – spreekt de HEER. Ik heb jullie geluk voor ogen, niet jullie ongeluk. Ik zal je een hoopvolle toekomst geven’ – Jeremia 29:11

 

Quote: ‘Houd vast aan de Heer en bid zonder ophouden. Het wonder zal gebeuren op Gods tijd.’

Tags: