Studie - Vergeving, vrede sluiten met het verleden

Vergeving: vrede sluiten met het verleden

Vergeving is de sleutel tot vrede en blijdschap. Hoe gaan we om met de boosheid en bitterheid die we voelen als iemand ons pijn heeft gedaan? Deze studie helpt jou om hier op een Bijbelse manier mee om te gaan en anderen te leren vergeven.

Onze vergevende Vader
Jezus’ verhaal over de verloren zoon vult ons hart steeds weer met vreugde en opluchting. We komen leeg en gebroken tot God, en Hij maakt ons tot Zijn eigen kind. Ondanks dat we Zijn gaven hebben verkwist en Zijn wil hebben genegeerd, rent Hij naar ons toe om ons te verwelkomen.

‘Jezus vertelde nog een gelijkenis. ‘Een man had twee zonen. Op een dag zei de jongste: ‘Vader, ik wil mijn deel van de erfenis nu al hebben.’ De vader verdeelde zijn bezit tussen zijn twee zonen. Een paar dagen later pakte de jongste zoon zijn bezittingen en ging op reis naar een ver land. Daar verbraste hij zijn hele hebben en houden. Juist toen hij niets meer over had, werd het land getroffen door een vreselijke hongersnood. Het zag er heel slecht voor hem uit. Hij wist een baantje te krijgen bij een boer en moest naar het land om op de varkens te passen. Hij had zo’n honger dat hij graag wat van het varkensvoer had gegeten, maar dat mocht niet. Eindelijk kwam hij tot bezinning en dacht bij zichzelf: ‘Bij mijn vader thuis hebben zelfs de knechts meer dan genoeg te eten. En kijk mij hier nu eens zitten! Ik sterf bijna van de honger. Ik weet wat! Ik ga naar mijn vader en zal hem zeggen: ‘Vader, ik heb gezondigd tegen God en tegen u. Ik ben het niet waard nog langer uw zoon genoemd te worden. Wilt u mij aannemen als knecht?’ ’ Zo ging hij op weg naar het huis van zijn vader. Die zag hem al in de verte aankomen en had erg met hem te doen. De man holde hem tegemoet, viel hem om de hals en kuste hem.’  – Lucas 15:11-20

Waarom we vergeving nodig hebben
De beslissing om iemand te vergeven komt niet alleen voort uit wilskracht. Onze grootste aanmoediging is onze eigen nood: ons eigen gevoel van mislukking en onze eigen ervaring van Gods vergeving. De apostel Paulus geeft ons een goed beeld van hoe ver we eens bij God vandaan waren en hoe krachtig God werkte om ons te redden.

‘Maar Gods liefde voor ons is zo groot dat Hij ons volledig gratie heeft verleend, zelfs al waren wij door onze overtredingen dood voor Hem. Hij heeft ons samen met Christus levend gemaakt! Wat een genade! Dat u gered bent, is enkel en alleen genade van God. Hij heeft ons, die één met Jezus Christus zijn, samen met Hem levend gemaakt en ook met Hem een plaats in de hemel gegeven. Door in de persoon van Jezus Christus zo goed voor ons te zijn, heeft God voor altijd laten zien hoe oneindig groot Zijn goedheid is. Door uw geloof in Hem bent u gered en dat komt door Zijn genade. Dat is niet uw eigen verdienste, maar een geschenk van God. Niemand zal zich erop kunnen beroemen het zelf gepresteerd te hebben. God heeft ons één gemaakt met Jezus Christus met de bedoeling dat wij het goede zouden doen, want dat heeft Hij altijd al gewild.’ – Efeziërs 2:4-10

Het laatste vers legt de rol van goede werken uit in het leven van een christen. We doen geen goede werken om het in orde te maken met God. We doen goede werken, omdat we veranderd zijn door Gods kracht. Veranderd gedrag komt voort uit een veranderd hart. Mensen die vergeven zijn, vergeven andere mensen.

Onze zonden belijden
Er bestaan sommige vreemde ideeën over hoe we moeten omgaan met zonde en mislukking in ons leven en hoe we Gods vergeving ontvangen. Sommige van deze opvattingen bestonden zelfs al in de eerste jaren van de gemeente. De apostel Johannes schrijft de volgende passage om alle onjuiste opvattingen over zonde en vergeving in het leven van een christen recht te zetten.

‘Maar als wij in het licht van God leven, zoals Hijzelf in het licht is, dan zijn wij één met elkaar en wast het bloed van Zijn Zoon Jezus ons schoon van al onze zonden. Als wij beweren zonder zonde te zijn, bedriegen wij onszelf en doen wij de waarheid geweld aan. Maar als wij onze zonden bekennen, is God zo trouw en rechtvaardig ons die te vergeven. Dan reinigt Hij ons van alles wat we verkeerd hebben gedaan. Als wij beweren nooit gezondigd te hebben, zeggen wij daarmee dat God een leugenaar is en woont Zijn woord niet in ons. Kinderen, ik zeg dit om u van de zonde af te houden. Maar als iemand zondigt, hebben wij een rechtvaardige advocaat die ons verdedigt bij de Vader: Jezus Christus. Hij nam de straf voor onze zonden op Zich en verzoende ons zo met God. Hij is het offer voor onze zonden en niet alleen voor de onze, maar ook voor die van de hele wereld.’ – 1 Johannes 1:7-2:2

Jakobus zegt ook:

‘Beken daarom uw zonden aan elkaar en bid voor elkaar, zodat u genezen wordt.’ – Jakobus 5:16

De roep van een vergeven mens
Israëls koning David had overspel gepleegd met de vrouw van een andere man. Toen zij zwanger werd, had David ervoor gezorgd dat haar man in de strijd omkwam. Uiteindelijk onthulde God het hele verhaal. In antwoord op Davids oprechte berouw, vergaf God Davids zonde. Psalm 32 is Davids blije uiting van vrijheid en dankbaarheid aan God voor Zijn genade en vergeving.

‘Gelukkig is hij wiens misstap vergeven wordt en wiens zonden vergeten worden. Gelukkig is hij aan wie de Here zijn zonde niet toerekent en wiens innerlijk eerlijk en oprecht is. Zolang ik mijn zonde niet beleed, kwijnde ik weg. Ik was de hele dag tot tranen toe bewogen. Dag en nacht voelde ik hoe U tot mijn geweten sprak. Ik schrompelde in elkaar als bij grote hitte. Toen heb ik U al mijn zonden beleden en niets voor U verborgen gehouden. Ik zei: ‘Ik zal de Here alles opbiechten’ en toen hebt U mijn schuld vergeven.’ – Psalm 32:1-5

Uit de schuld!
Wanneer iemand tegen ons zondigt, is die persoon ons iets schuldig: excuses, compensatie, vergoeding. Jezus gebruikte de gelijkenis van de schuldenaars om Zijn discipelen een belangrijke les te leren over vergeving.

‘U kunt het Koninkrijk van de hemelen vergelijken met een koning die besloot geld op te eisen dat hij te goed had van zijn dienaren. Niet lang nadat hij daarmee was begonnen, werd iemand bij hem gebracht die hem vele miljoenen schuldig was. Maar de man kon niet betalen. De koning nam het besluit hem als slaaf te verkopen om zo aan geld te komen. Ook zijn vrouw en kinderen en al zijn bezittingen moesten worden verkocht. De man liet zich voor de koning neervallen, met zijn gezicht in het stof. Hij smeekte: ‘Geeft u mij alstublieft uitstel. Dan zal ik u alles terugbetalen.’ De koning kreeg medelijden met hem, liet hem vrij en zei dat hij niets meer hoefde te betalen. Nauwelijks was de man weer buiten of hij ontmoette iemand van wie hij nog wat geld te goed had. Hij greep hem bij de keel en eiste zijn geld onmiddellijk terug. De ander viel voor hem neer en smeekte: ‘Geef mij uitstel. Dan zal ik alles terugbetalen.’ Maar de man wilde niet wachten en liet hem gevangenzetten, tot hij zijn schuld volledig zou hebben betaald. Enkele andere mensen die het zagen, vonden dit verschrikkelijk. Ze gingen het de koning vertellen. De koning liet de man bij zich roepen en zei: ‘Ondankbare hond! Ik heb u die enorme schuld kwijtgescholden, omdat u mij erom had gesmeekt. Moest u dan geen medelijden hebben met die ander, zoals ik medelijden heb gehad met u?’ De koning was woedend en stuurde hem naar de folterkamer. Daar moest hij blijven tot de laatste cent betaald was. Zo zal mijn hemelse Vader ook met u doen als u uw broeders niet van harte vergeeft wat zij u hebben aangedaan.’ – Mattheüs 18:23-35

Anderen vergeven
Als we bidden om Gods vergeving, vragen we God om ons vrijuit te laten gaan. Ons verzoek is dat de last van de schuld die op onze schouders rust, opgetild en weggedragen wordt. We willen dat onze relatie met de Vader hersteld wordt. Vergeving ontvangen is geweldig! Maar anderen vergeven vinden we moeilijk. Want wanneer we gekwetst zijn, willen we dat degene die ons pijn gedaan heeft, ervoor boet.

Het ‘Onze Vader’ bestaat uit veel verzoeken. Van een verzoek om Gods wil te laten gebeuren, tot het gebed om dagelijks brood. Het vijfde verzoek in het ‘Onze Vader’ is om vergeving. ‘Vergeef ons onze schulden, zoals wij anderen hun schulden vergeven’ (Mattheüs 6:12).

Vergeven als we ons daar niet naar voelen
Een van Paulus’ meest persoonlijke brieven schreef hij aan een rijke man over een van zijn slaven. De slaaf Onesimus had wat geld gestolen en was weggelopen van zijn eigenaar, Filemon. Wanneer een weggelopen slaaf gepakt werd, was de gebruikelijke straf dat hij gebrandmerkt werd, of nog erger. Op de een of andere manier bracht God Onesimus in contact met Paulus. De weggelopen slaaf kwam tot het geloof in Jezus. Nu stuurt Paulus de slaaf terug naar huis om zijn meester onder ogen te komen.

‘Ik vraag u om een gunst voor Onesimus, die tijdens mijn gevangenschap als een kind voor mij geworden is. Onesimus is u tot nu toe niet van veel nut geweest, maar vanaf nu zal hij u en mij goede diensten kunnen bewijzen. Ik stuur hem naar u terug. Ik wil dat u weet dat hij mij heel na aan het hart ligt. Ik wilde hem eerst bij mij houden, terwijl ik hier gevangenzit, omdat ik het goede nieuws heb bekendgemaakt. Dan zou u, door hem, mij een grote dienst hebben bewezen, maar ik wilde het niet zonder uw medeweten doen. U kunt alleen maar goeddoen uit vrije wil en niet onder dwang. Misschien kunt u het zo bekijken: u bent hem een tijdje kwijt geweest, maar nu kan hij voor altijd van u zijn, niet alleen als uw slaaf, maar ook als uw geliefde broeder, die een speciaal plekje in mijn hart heeft. Is dat niet veel beter? Hij zal nu veel meer voor u betekenen, omdat hij niet alleen uw slaaf maar ook uw broeder in Christus is. Als ik werkelijk uw vriend ben, ontvang Onesimus dan even hartelijk als u mij zou ontvangen. En als hij u benadeeld heeft of u iets schuldig is, breng het mij dan in rekening.’ – Filemon 1:10-18

Breng je gebroken hart, je uiteengevallen dromen, je wraakgevoelens, je schuld en je schaamte bij Jezus. Laat God de ergste ervaringen en grootste mislukkingen in je leven veranderen in een krachtig getuigenis van Zijn liefde en genade!

Lees ook: ‘De kunst van vergeten’

Tags:
Vorig artikel

Discipelprofiel: Petrus

Volgend artikel

Liefde