Wonderen wie had dat gedacht

Wonderen: wie had dat gedacht?

De Stichting Johan Maasbach Wereldzending (JMWZ) bestaat dit jaar 70 jaar. Johan Maasbach (1918-1997), de oprichter van de JMWZ, heeft talloze wonderen meegemaakt in zijn leven. Ontdek in deze serie hoe God wonderen deed in zijn leven en in het werk van de Johan Maasbach Wereldzending.

De klap die God gebruikte

Wat een voordeel kan de christen halen uit Israëls reis door de woestijn. Het zijn diepgaande lessen voor de christen, op reis naar het Vaderhuis. De verhalen uit de woestijn leren ons hoe we kunnen komen in Gods rust.

God leidde het volk dag en nacht. Er waren geen wegen in de woestijn, dus waren zij afhankelijk van Gods leiding. Wanneer de Here ons verlost uit de wereld, ons Egypte, dan komen wij op nieuwe wegen die wij niet eerder gegaan zijn. Prijs God voor de leiding van de Heilige Geest!

Maar net als de Israëlieten in de woestijn, zijn wij vandaag ook hardleers. Als we moeten gaan, dan willen we blijven en andersom. Gelukkig is God genadig, lieflijk en goed! Hij leert ons met groot geduld welke weg wij moeten gaan. Hij geeft ons raad en Zijn oog is op ons (Psalm 32:8). Ook ik moest deze les leren en dat deed ik op deze reis.

Op het schip naar San Francisco

Ik kreeg een telefoontje van de Amerikaanse consul. Ze vroegen of ik mee wilde gaan als chef-kok, om een schip weg te brengen naar San Francisco via Saoedi-Arabië en Tokio. Dit klonk goed in mijn oren, omdat ik wist dat de maatschappij mij als passagier weer terug moest brengen naar Rotterdam. Alleen, het allerbelangrijkste was ik vergeten. Ik had de Here niet om leiding gevraagd en was dus mijn eigen weg gegaan.

Dit schip was beslist niet een van de beste waarop ik had gevaren. Niet alleen de bemanning, maar zelfs de kapitein en de officieren waren stevige alcoholisten. Vechtpartijen waren heel gewoon. Het gezicht van een man werd opengehaald met een kapotgeslagen bierfles. Zelfs de kapitein van dit schip zag ik dikwijls dronken. Geen wonder dat de bemanning niet veel beter was. Ik was, geloof ik, de enige die niet dronk of vloekte, waardoor ik in hun ogen een zonderling was. Zelf had ik er niet veel moeite mee. Totdat er een man op mijn afdeling kwam werken in de bediening. Het leek alsof hij Gods Geest in mij niet meer kon verdragen! Hij stopte zijn mening niet onder banken of stoelen en sprak ook over mij. Later kwam ik erachter dat hij nooit op dit schip zou mogen werken.

Gewond op het schip

Toen ik een keer niet op hem lette, gaf hij mij zo’n enorme klap in mijn gezicht, dat mijn hele bovenlip van boven naar beneden openscheurde. We waren midden op zee, twee dagen varen van Hong Kong, en er was geen dokter aan boord. Toen de tweede stuurman, die altijd halfdronken was, mij zag, schrok hij wel een beetje. Hij nam op dat moment de EHBO-post waar. Ik moest op bed gaan liggen. Toen ik daar lag, ging er wel wat door mij heen. Ik zei: ‘Here, vergeef mij dat ik mijn eigen weg ben gegaan.’ Tranen begonnen over mijn gezicht te stromen, omdat ik dacht dat ik niet meer normaal zou kunnen spreken of zingen tot eer en glorie van Zijn naam. Ik wist dat de Here mij geroepen had om Zijn getuige te zijn. Tot in het diepst van mijn ziel was ik bedroefd, toen ik dacht dat ik mijn roeping niet meer geheel zou kunnen vervullen. Opnieuw bad ik: ‘O God, vergeef mij dat ik mijn eigen weg ben gegaan.’

Daar kwam de tweede stuurman binnen met een grote, stevige, kromme naald met een nylondraad eraan. Zonder te verdoven stak hij de naald van de ene kant, dwars door mijn lip, naar de andere kant. Hij trok toen met de draad mijn lip bij elkaar en legde er een dubbele knoop in.

Bij de dokter in Hong Kong kreeg ik te horen dat de stuurman het goed had gedaan. Ook hoorde ik dat ik er geen spraakgebrek aan zou overhouden. De klap die de Here toeliet, was niet voor niets. Ik wist dat ik de langste tijd had gevaren.

Alle dingen werken mee ten goede

Ik stelde de scheepvaartmaatschappij aansprakelijk voor het letsel dat mij was toegebracht. Zonder moeite gaf de verzekering mij een ruime vergoeding. Het geld dat ik kreeg, was genoeg om meteen een grote evangelisatietent van te kopen met toebehoren, zoals een geluidsinstallatie, platform, stoelen, enzovoort. In deze tent zijn heel wat zielen aan de voeten van Jezus gekomen.

Mijn eerste tentmeeting zou ik hebben aan de Kruiskade in Rotterdam. Natuurlijk wilde ik dit graag organiseren met de bestaande Volle Evangelie groepen. Er waren twee groepen met wie ik wilde samenwerken. Maar als ik met de ene in zee wilde gaan, dan wilde de andere niet. De enige oplossing die ik zag, was om de campagne onder mijn eigen naam te houden, samen met een broeder die kleine samenkomsten in een kelder hield.

Tentcampagne in Rotterdam

Het had veel moeite gekost voordat de tent overeind stond, de advertenties waren geplaatst en de folders en raambiljetten gedrukt waren. Ik had bijna geen medewerkers en ook was ik geen miljonair, waardoor wij veel dingen zelf moesten doen. Mijn motivatie was een warm hart voor zondaren, een liefde tot God voor Jezus, een groot geloof in Zijn wonderbare naam en Zijn belofte dat Hij met mij zou zijn.

Mijn motivatie was een groot geloof in Zijn belofte dat Hij met mij zou zijn

Alleen toen alles klaar was op de dag van de opening, was ik lichamelijk uitgeput. Er was geen kracht meer in mijn lichaam. Als ik bukte, dan viel ik bijna flauw. Ik ging naar mijn zus, die mij wat te eten en te drinken gaf om op krachten te komen. Na het eten voelde ik dat er weer een beetje ‘leven’ in mij kwam.

Tot vlak voor de samenkomst lag ik op bed en na de dienst moest ik direct weer naar bed. Ik had gewoon geen kracht meer. Ik ben God nog altijd dankbaar dat Hij mij in één week weer had hersteld.

Elke avond kwamen zondaren tot Jezus. Vaak waren de stoelen die ik voor de mensen vooraan had neergezet om neer te knielen, nat van tranen. Tijdens een onweersbui kwamen er verschillende mensen de tent binnen om te schuilen voor de regen. Er knielden die avond zestien mensen neer om hun hart aan Jezus te geven.

Tentcampagne in Vroomshoop

Na Rotterdam ging ik met de tent naar Vroomshoop. Ik was uitgenodigd door broeder Wout van Beek, die daar een kleine gemeente had. Nooit zal ik vergeten hoe sommige mensen daartegen demonstreerden.

Ik had een groot spandoek waarop stond: ‘VOLLE EVANGELIE TENT’. De dominee van de kerk had de mensen vanaf de kansel ervoor gewaarschuwd dat in die tent geen vol evangelie gebracht werd. Dit had als resultaat dat er op die bewuste avond heel wat nieuwsgierigen uit zijn kerk kwamen kijken.

Ondanks alle tegenstand hadden we een goede campagneOok zal ik niet vergeten hoe daar een groep mensen kwam uit een zogenaamde ‘zwartekousenkerk’. Wat een strakke, wettische gezichten hadden zij! Ze zaten allemaal op een rijtje. Toen ik de uitnodiging deed aan zondaren om gered te worden, liep het hele stel demonstratief naar buiten. Ze konden niet geloven dat dit zomaar kon gebeuren.

Maar wat er ook tijdens de dienst gebeurde, er kwamen op die avond veertien zielen naar voren. Er waren verschillende stoelen nat van tranen. Dus ondanks al die tegenstand, hadden we toch een goede tijd in die evangelisatiecampagne.

Campagne in Haarlem

Na Vroomshoop stond Haarlem op het programma, waar ik ook ervaringen opdeed die ik nooit zal vergeten. Wat werkelijk heel wat beweging bracht, was het bidden om vervuld te worden met de Heilige Geest.

Dit leidde ertoe dat buitenstaanders en andersdenkenden met elkaar in gesprek gingen na de dienst buiten de tent. Eén keer moest de politie erbij komen, omdat men was gaan vechten. Zelf hielden wij ons erbuiten. Maar hierdoor zagen wij dat Jezus’ boodschap van bevrijding nog altijd beweging brengt, net zoals in de tijd van Paulus.

God gaat door

Eén ding is zeker: Gods Woord zal niet tot Hem terugkeren zonder dat het zijn doel heeft bereikt (Jesaja 55:11). Dwars door alles heen doet God Zijn werk! Hij werkt zelfs door mensen die niet perfect zijn. Zijn liefde, Zijn kracht en Zijn wil zijn onveranderlijk! Hij is de grote ‘IK BEN’.

‘Ieder die bidt, ontvangt. Wie zoekt, vindt. En voor wie klopt, gaat de deur open.’ – Lucas 11:10

Wil je meer weten over het leven van Johan Maasbach? Bestel hier zijn autobiografie ‘Erfenis van geloof’.

Lees ook: ‘De belangrijkheid van het geschreven Woord’

Tags:
Next Post

Hoe kan de Kerk worden opgewekt?