Lifestyle - Zij gaven hun leven

POINT: Zij gaven hun leven DEEL 1

Denk jij wel eens aan mensen in andere landen? Denk je er wel eens over na om naar deze landen te gaan in dienst van God? En wat denk je van de landen waar je niet welkom bent als christen? Waar je gemarteld en gedood wordt omdat je in Jezus gelooft? Zouden zij ook het evangelie moeten horen?

Wat denk jij van mensen in Irak, Afghanistan, Pakistan, Saoedi-Arabië, enz.? Hoe bereiken we hen? En wat denk je van Afrika en Europa? Hoe zouden we volgens jou Rusland, India en China kunnen bereiken met het evangelie? (Deze laatste drie landen tellen samen bijna de helft van de wereldbevolking!).

Ik ben zo blij en dankbaar dat er door de tijd heen jonge mannen en vrouwen zijn geweest die niet voor zichzelf hebben geleefd, maar voor de redding van anderen. Zij hebben zelfs hun leven ervoor gegeven. Hele families zijn nu in de hemel en gaan naar de hemel door hun niet egoïstische leven. Zij hebben het werk mogen doen dat God voor hen bedoeld had.

Er zijn er ook die verschrikkelijk gemarteld en gedood zijn, omdat zij getuigden van Jezus. Je leest hun verhalen in de Bijbel en in de vele boeken die er door de tijd heen geschreven zijn.

Door hun offer is het evangelie doorgegaan. Hun dood is niet voor niets geweest. God zal hen belonen. Hier volgen een paar van hun verhalen. Ik hoop dat jij ook je leven zult geven om anderen te vertellen over Jezus en hoe zij voor eeuwig gered kunnen worden.

Engeland — 1546
Anne Askew werd gevangen genomen en vreselijk gemarteld vanwege haar geloof. Terwijl ze op een wreed rek werd geplaatst, werden haar gewrichten en botten van hun plaats getrokken. Ze viel flauw van de pijn, maar toen ze weer bij bewustzijn kwam, predikte ze twee uur lang tegen haar beulen.

Op de dag van haar executie werd ze op een stoel naar de brandstapel gedragen, omdat haar botten zo ontwricht waren dat ze niet kon lopen. Op het laatste moment werd haar het pardon van de koning aangeboden, als ze haar geloof zou afzweren. Maar ze zei: ‘Ik ben niet hier gekomen om mijn Heer en Meester te verloochenen.’ Ze stierf, terwijl ze in de vlammen bad voor haar moordenaars.

Filipijnen – 1992
‘We hebben uw neefje,’ stond er geschreven op een briefje. ‘Als je jezelf aan ons overgeeft, zullen we de jongen teruggeven aan zijn ouders.’ De boodschap kwam van het New People’s Army (NPA), de militaire groepering van de communistische partij van de Filipijnen.

Broeder MT, een evangelist in de Filipijnen, reist regelmatig door de bergen om het evangelie te prediken aan terroristische groeperingen. Peter, zijn 8-jarig neefje, ging vaak met Broeder MT mee op zijn zendingsreizen. MT had van tevoren de kosten berekend en was bereid om zijn leven te geven voor het evangelie. Maar hierop was hij niet voorbereid!


Hij wist dat er geen hoop was om zijn neefje te redden, ook al zou hij zichzelf overgeven. Toch aarzelde hij. De ouders van de jongen stonden erop dat MT dit bevel zou negeren en door zou gaan met zijn bediening. Peter werd op Goede Vrijdag, 17 april 1992 gedood.

Hij werd drie uur lang gemarteld en heeft veel geleden. Uiteindelijk is hij onthoofd. De ontvoerders hebben de ouders van de jongen en MT gewaarschuwd dat ze zullen terugkomen en hen zullen martelen, als ze niet stoppen met hun bediening.

Ondanks deze waarschuwing, gaat Broeder MT nog steeds door met zijn gevaarlijke werk in de bergen onder de terroristen. Een aantal van hen zijn inmiddels tot bekering gekomen.

Volgende keer gaan we verder met deel 2 van dit artikel.

Tags: