Lifestyle - Zij gaven hun leven

POINT: Zij gaven hun leven DEEL 2

Denk jij wel eens aan de mensen in andere landen? Denk je er wel eens over na om naar deze landen te gaan in dienst van God? En wat denk je van de landen waar je niet welkom bent als christen? Waar je gemarteld en gedood wordt omdat je in Jezus gelooft? Zouden zij ook het evangelie moeten horen? Deze maand deel 2 van deze serie.

Ik ben zo blij en dankbaar dat er door de tijd heen jonge mannen en vrouwen zijn geweest die hun leven hebben gegeven voor de redding van anderen. Hier volgen een paar van hun verhalen. Ik hoop dat jij ook je leven zult geven om anderen te vertellen over Jezus.

Ambon, Indonesië – 1999
Het was januari. Op het eiland Ambon, Indonesië, had een groep van vooral christelijke kinderen en tieners zich verzameld op het complex van een universiteit. Toen het kamp voorbij was, werden de kinderen met auto’s teruggebracht naar huis. Maar er waren niet genoeg auto’s om alle tieners te vervoeren.

Terwijl een paar mannen naar het dorp waren gegaan om extra vervoer te regelen, werden ze aangevallen door een bende. Ze werden uit hun auto getrokken en op de weg gegooid. Ze werden doodgestoken, en later werden hun lichamen verbrand door de bende.

Snel bereikte de bende de universiteit. Ze vonden velen van de tieners en dwongen hen uit hun schuilplaats te komen. Roy Pontoh van 15 jaar werd voor de bende geplaatst. ‘Zweer je geloof in Jezus af, of we zullen je doden!’ dreigden ze.


Roy was vreselijk bang. Hoewel hij trilde, antwoordde hij: ‘Ik ben een soldaat van Christus!’ Hierop zwaaide iemand van de moslimbende zijn zwaard richting Roy. Het zwaard raakte de Bijbel die Roy vasthield, die kapot op de grond viel. Daarna sneed hij met zijn zwaard Roy’s buik open. Zijn laatste woord was ‘Jezus’.

Libanon – 1975-1992
Mary Khoury en haar familie werden voor hun huis op hun knieën gedwongen. De leider van de fanatiekelingen die hun dorp hadden geplunderd, zwaaide achteloos met zijn pistool. Zijn haat tegenover christenen was zichtbaar in zijn ogen.

‘Als je geen moslim wordt,’ dreigde hij, ‘schiet ik je neer.’ Mary zei: ‘Toen ik als christen gedoopt werd, sprak God tot mij: ‘Geef je geloof niet op.’ Ik zal Hem gehoorzamen. Ga je gang en schiet maar.’ Het geluid van een pistoolschot echode door de vallei en Mary’s lichaam viel krachteloos op de grond.

Twee dagen later kwam het Rode Kruis in haar dorp. Van haar hele familie was Mary als enige nog in leven. Maar de kogel had haar ruggenmerg doorgesneden, waardoor haar beide armen verlamd waren.

De Here sprak opnieuw tot Mary. Hoewel ze nu gehandicapt was, wist ze dat God een plan met haar leven had. ‘Iedereen heeft een roeping’, zei ze.

‘Ik zal nooit enig fysiek werk kunnen doen. Dus zal ik mijn leven geven voor de moslims, zoals degene die mijn vaders keel heeft doorgesneden, mijn moeder heeft doodgestoken, en mij probeerde te doden. Mijn leven zal een gebed voor hen zijn.’

Tags: