Lifestyle - De geschiedenis van Israel

De geschiedenis van Israël

Vandaag is het bijna vanzelfsprekend, maar het bestaan van de staat Israël is eigenlijk een onvergelijkbaar wereldhistorisch wonder. Het is nog nooit gebeurd dat een volk en zijn taal, godsdienst en cultuur over de hele wereld is verspreid om daarna, bijna 2.000 jaar later, weer te worden hersteld.

‘Ik zal u weer verzamelen uit de landen waarover u bent verspreid en u het land Israël teruggeven.’ – Ezechiël 11:17

Het wonder
Het machtige Babylonische rijk is er niet meer, Medië en Perzië ook niet meer, het Griekse en het Romeinse keizerrijk zijn ook alleen nog maar verre geschiedenis. Het Grieks (Griekenland) en Perzisch (Iran) bestaan nog, maar zowel de cultuur als de godsdienst zijn dood. Latijn (Romeinse keizertaal) is al lang een dode taal, die alleen maar gebruikt wordt in academische literatuur.

Men probeert in onze tijd een soort geschiedenis te maken voor de naam Palestina, maar die komt eigenlijk uit een nog oudere historie. De Romeinen gaven in die tijd de naam Palestina (naar het Egeïsche kustvolk de Filistijnen/Palestijnen) aan hun Joodse provincie Judea.

Dit deden de Romeinen om de Joden te beledigen, omdat de Filistijnen in de tijd van 1.000 tot 600 voor Christus keer op keer de Joden vernederden door oorlogen en onderdrukking. Maar de Filistijnen zijn al lang de geschiedenis ingegaan zonder herinnering. Maar de Joden zijn er nog steeds, een veel kleiner volk dan zowel de Romeinen als de Babyloniërs.

De profetie van Ezechiël is ongeveer 2.500 jaren oud. Wat er was voorspeld, is precies uitgekomen. Na de vernietiging van Jeruzalem in het jaar 70 na Christus, werden de Joden verspreid over de hele wereld. Een klein deel bleef achter in Judea/Palestina, terwijl de grote meerderheid bijna 2.000 jaar in ballingschap was.

Ontelbare boeken en dikke geschiedenisboekdelen kunnen ons vertellen over het opbloeien van de Joden. En daarna de uitsluiting van land na land, zoals Spanje, Frankrijk, Duitsland, Rusland en Polen. En over de groeiende verbetering van hun situatie in Engeland, en nog meer in de Verenigde Staten van Amerika.

De oude geschiedenis liep af en daarna kwam de duizendjarige periode van de middeleeuwen. De Renaissance en de tijd van de Verlichting kwamen op in de Europese cultuur. Daarna kwam de industriële revolutie, het begin van onze moderne tijd met zijn wetenschap en techniek.

De wereld veranderde totaal. Toch begonnen de Joden terug te keren naar Judea/Palestina vanaf ongeveer 1880. Theodor Herzl schrijft zijn boek ‘De Jodenstaat’. De VN richt de staat Israël op in 1947. In 1948 roept de eerste minister-president van Israël, David Ben Goerion, in Tel Aviv de staat Israël uit. Joden in Judea – met de Hebreeuwse taal als moedertaal – hetzelfde land, hetzelfde volk, dezelfde taal, dezelfde godsdienst – alleen maar 2.000 jaar na de vorige keer.

Historisch gezien was dit niet mogelijk en het is ook nooit eerder gebeurd. Het is een echt wonder. Een bewijs van het bestaan van God, Zijn handelingen in de loop van de geschiedenis en van de tijd van het einde.

De vernietiging van de tempel
Als men de geschiedenis van Israël volgt, wordt men vervuld met eerbied voor God. Er zijn zulke dimensies over de woorden van de profeet en het geweldige verloop van gebeurtenissen voor het Joodse volk tot aan onze moderne tijd, dat men dit drama alleen maar kan benaderen met eerbied voor God.

Jezus waarschuwde de inwoners van Jeruzalem tegen de komende vernietiging van de stad.

‘Jeruzalem was nu niet ver meer. Zodra Jezus de stad zag liggen, begon Hij te huilen. Hij zei: ‘Jeruzalem! Kon juist u vandaag maar inzien wat er nodig is voor vrede, maar u ziet het niet. Nu is het te laat. Straks zullen uw vijanden u belegeren, u omsingelen en van alle kanten tegen u opdringen. Ze zullen u en uw inwoners vertrappen. Zij zullen geen steen op de andere laten. Want God heeft u de kans gegeven, maar u hebt die laten voorbijgaan.’’
– Lucas 19:41-44

Bijna 40 jaar nadat Jezus aan het kruis stierf en weer opstond, gingen Zijn woorden van waarschuwing in vervulling door de Romeinse generaal en later keizer Titus. Hij belegerde Jeruzalem, nam de stad in en vernietigde hem en de tempel in het jaar 70 na Christus. Van toen af hield het offeren in de tempel op, en de centrale godsdienst van de Joden werd vervangen door een leven in de ‘diaspora’ (Grieks woord voor verspreiding in de omliggende landen).

De diaspora
Ondanks dat de Joden 1.800 jaar lang verspreid waren, is het heel bijzonder dat zij hun cultuur, leefregels en gewoontes hebben vastgehouden. Na al die eeuwen van verspreiding, heeft er een terugkeer plaatsgevonden. Dit heeft uiteindelijk geleid tot de oprichting van de nieuwe staat Israël.

Theodor Herzl en het eerste zionistencongres
In 1897 werd het eerste Zionistencongres gehouden in Zwitserland, wat een grote historische betekenis heeft gehad. De Joden kwamen daar bij elkaar om de oprichting van de staat Israël in Palestina te bespreken. De droom ‘terug naar Zion’ en ‘volgend jaar in Jeruzalem’ had al eeuwenlang bestaan, maar de gedachten over de oprichting van een staat kwamen pas in het begin van de 19e eeuw.

Herzl zei dat de oprichting van de staat Israël in ieder geval binnen 50 jaar een feit zou moeten zijn. En precies 50 jaar later was dit het geval. In 1947 werd door de Verenigde Naties besloten om de staat Israël op te richten.

Israël wordt opnieuw geboren
Het ontstaan van het land is een echt wonder. De Joden begonnen de systematische opbouw van een komende staat in de westelijke delen van het gebied van het Britse Palestina-Mandaat. Ze kochten brak land en moerasgebieden waar niemand in geïnteresseerd was, en veranderden deze tot vruchtbare landbouw- en industriegebieden die ook een groot aantal Arabieren aantrokken.

Na de Tweede Wereldoorlog stonden de Joden klaar met een naar verhouding vrij goed ontwikkelde staatsorganisatie. Deze ontwikkeling is wonderlijk en uniek. De VN nam de oprichting van Israël aan in 1947, en op 14 mei 1948 dansten de Israëliërs in de straten van Tel Aviv, terwijl een overgelukkige eerste minister-president David Ben Goerion bekendmaakte dat de staat Israël een feit was.

Genesis 12:1-3
Wanneer we kijken naar de geschiedenis van Israël, dan vatten de eerste verzen van Genesis hoofdstuk 12 haar hele geschiedenis mooi samen.

Vers 1: ‘Eerder had de Here Abram de opdracht gegeven: ‘Verlaat uw land en uw familie en ga naar het land dat Ik u zal wijzen.’

Abraham verliet zijn land, zijn familie en zijn cultuur in Ur in Chaldea (huidige Irak), wat in die tijd een belangrijk handels- en cultuurcentrum was, om naar een onbekend land te verhuizen. Het zou helemaal anders zijn dan wat hij gewend was; een heel andere cultuur en godsdienst dan de Babylonische cultuur en afgodendienst dan waar hij vandaan kwam. Al vanaf die tijd hebben de Joden zich afgescheiden als een eigen volk, anders dan alle andere volken.

Vers 2: ‘Dan zal Ik u de vader van een groot volk maken. Ik zal u zegenen en uw naam overal beroemd maken. U zult vele anderen tot een zegen zijn.’

Vanaf dit kleine begin heeft deze natie en dit volk een gigantische invloed op de wereld gehad. Ze zijn de oorsprong van de hele christelijke cultuur, die vandaag meer dan 2 miljard mensen telt en daarmee wereldwijd de grootste godsdienst is.

Ze zijn de schrijvers van het meest verkochte boek in de wereld, de Bijbel. Er zijn er maar weinig die de betekenis van de Joden voor de ontwikkeling van de westelijke wereld volledig kennen. Van de 720 Nobelprijzen zijn er 130 aan Joden uitgedeeld. Procentueel zouden ze er maar 1 of 2 moeten hebben. Nederland heeft er ter vergelijking 16.

Vers 3: ‘Als iemand u zegent, zal Ik hem zegenen en als iemand u vervloekt, zal Ik hem vervloeken. U zult voor alle volken een zegen zijn.’

De schrijver Paul Johnson concludeert in zijn boek over de geschiedenis van de Joden, dat een gemeenschap die antisemitisme aanvaardt, zelf het slachtoffer wordt van dezelfde houdingen in zijn eigen land. Uit de geschiedenis blijkt dat dit zowel positief als negatief geldt.

De landen die de Joden hebben gesteund, heeft God gezegend. Dat geldt in het bijzonder voor Groot-Brittannië en tegenwoordig de Verenigde Staten van Amerika. Aan de andere kant is er het gruwelijke voorbeeld van het tegenovergestelde: Duitsland in de nazi-tijd, waar niet alleen 6 miljoen Joden omkwamen, maar ook 20 miljoen van andere volken.

De verzen van het eerste boek van de Bijbel eindigen met ‘… in u zullen alle geslachten van de aarde gezegend worden.’ Zelfs al is de christelijke boodschap vaak vermengd met oorlog en ongerechtigheid, toch is de boodschap van de Jood Jezus Christus doorgedrongen. Het heeft voor vergeving, bekering en geloof in miljoenen gezinnen gezorgd, en heeft dorpen, steden en landen in de hele geschiedenis totaal veranderd.

Tot slot, de apostel Paulus geeft aan dat we nog een toekomstige zegen voor de wereld kunnen verwachten.

‘De wereld heeft dus voordeel van hun ongehoorzaamheid. Als hun val de andere volken al zoveel goeds heeft gebracht, hoeveel te meer zal dat het geval zijn als straks alle Israëlieten gaan gehoorzamen!’ – Romeinen 11:12

Uit: Israels Historiske Bakgrunn door Jørn Øverby. Øverby is een bekende Noorse voorganger die wereldwijd lesgeeft op congressen en Bijbelscholen.

Tags:
Vorig artikel

Vraag Hem!

Volgend artikel

Hij komt terug!