De-vrouw-met-de-lamp-L

De vrouw met de lamp

Florence Nightingale (1820-1910) was een Brits verpleegster en grondlegger van de hedendaagse verpleegkunde. Ze leverde een geweldige bijdrage aan de kennis en verbetering van de 19e eeuwse gezondheidszorg. Mede geïnspireerd door haar werk, werd in 1863 het Rode Kruis opgericht.

 

Vroege jaren en opvoeding
Florence Nightingale, vernoemd naar haar geboorteplaats, werd geboren in Florence, Italië. Haar ouders, William Edward Nightingale en zijn vrouw Frances Smith, toerden door Europa tijdens de eerste twee jaar van hun huwelijk. Haar vader was een rijke landeigenaar en had een stuk land geërfd in Derbyshire, Engeland.

Florence en haar zus, Pathenope, werden door hun vader onderwezen in talen, wiskunde en geschiedenis. Hoewel Florence alle troeven in handen had voor succes in de rijkere kringen, wist ze dat ze niet het lege bestaan wilde leiden van de aristocratie. Ze wilde graag het lot van de armen, zieken en gewonden verbeteren en gehoorzaam zijn aan God door de maatschappij te dienen.

Florence had een grote liefde voor wiskunde en wilde zich hierin graag verder laten onderwijzen. Maar haar ouders keurden dit niet goed en wilden dat ze een studie zou kiezen die meer geschikt was voor een vrouw. Maar na enige tijd van strijd, stemden haar ouders toch toe. Ze kreeg onder anderen les van de bekende Britse wiskundige James Joseph Sylvester (1814-1897).

Geroepen door God
Godsdienst speelde een belangrijke rol in het leven van Florence. In 1837 geloofde ze dat ze haar roeping van God had ontvangen, terwijl ze door de tuin wandelde. Maar ze wist nog niet wat deze roeping inhield. Florence ontwikkelde een interesse in de zorg en wilde in 1844 graag ervaring opdoen in ziekenhuizen. Haar familie was hier fel op tegen.

In die tijd waren de omstandigheden in ziekenhuizen namelijk erg slecht. Ze schonk geen aandacht aan deze tegenstand en bezocht een aantal ziekenhuizen en verzorgingstehuizen. Met toestemming van haar ouders, bracht ze een paar maanden door op Kaiserworth, een Duitse trainingsschool voor verpleegsters en onderwijzeressen.

In 1853 werd ze opzichter van een door liefdadigheid gesteund ziekenhuis in Londen. Deze gelegenheid stelde haar in staat om onafhankelijk te zijn van haar familie en ook om nieuwe ideeën uit te proberen in het organiseren en besturen van een organisatie.

De Krimoorlog
In oktober 1854 verzamelde Florence een groep van 38 verpleegsters bij elkaar om te dienen in de Krimoorlog (1853-1856). De verpleegsters kwamen in november aan in Constantinopel (nu Istanbul, Turkije).

De omstandigheden in het Britse veldhospitaal in Scutari (nu Üsküdar, Turkije) waren verschrikkelijk en verslechterden naarmate het aantal zieke en gewonde soldaten in snel tempo toenam. Het Barrack Hospital, waar Florence en haar verpleegsters werkten en leefden, was gebouwd op een enorme beerput, die het water en het gebouw zelf verontreinigde.

Florence’ doorzettingsvermogen
Hoewel haar vrouw-zijn betekende dat ze bij elke stap moest vechten tegen de militaire autoriteiten, was haar belangrijkste doel het hervormen van het ziekenhuissysteem.

Terwijl Florence in Turkije was, verzamelde ze gegevens en organiseerde een registratiesysteem, die gebruikt werd om de militaire en particuliere ziekenhuizen te verbeteren. Ze vond het pooldiagram uit en introduceerde het gebruik van statistieken in de gezondheidszorg. Ook werd ze het eerste vrouwelijke lid van de Royal Statistical Society.

Florence gebruikte haar wiskundige kennis om het sterftecijfer in het ziekenhuis te berekenen. Deze berekeningen toonden aan dat een verbetering van de hygiëne het aantal sterfgevallen zou doen afnemen. In februari 1855 was het sterftecijfer gedaald van 60 naar 42,7 procent. Door de aanleg van schoon drinkwater en de aanschaf van ziekenhuisapparatuur, daalde het sterftecijfer in de lente verder tot 2,2 procent.

De moeder van moderne verpleegkunde
Florence verliet Scutari in de zomer van 1856, kort na het einde van de oorlog. Inmiddels stond ze onder de mensen bekend als ‘The Lady with the Lamp’ (De vrouw met de lamp). Deze naam had ze te danken aan het feit dat ze tijdens de oorlog ‘s nachts met een lantaarn de ronde deed langs haar patiënten.

Hoewel ze werk verrichtte als verpleegster, ging haar echte werk verder dan het verzorgen van mensen. Met behulp van haar invloed in hogere kringen, inclusief de koningin, vocht ze voor een effectieve hervorming van het hele systeem van militaire ziekenhuizen en medische zorg. Florence bleef het liefst buiten de publiciteit en zette zich ook in voor de zorg van militairen in India.

Ze gebruikte haar ervaringen in de oorlog om te bewijzen dat een nieuw systeem nodig was. Binnen vijf jaar leidde dit tot een nieuwe samenstelling van het Departement van Oorlog (tegenwoordig het Ministerie van Defensie). Florence’s Notes of Hospitals (1859) beschreef nauwkeurig de gemaakte afspraken voor ­burgerlijke instellingen.

Haar boek Notes on Nursing (1860) heeft geleid tot een totaal nieuwe visie op de praktijk van de ziekenzorg. Het fungeerde jarenlang als handboek bij de opleiding van verplegers. In datzelfde jaar richtte ze de Nightingale Training School and Home for ­Nurses op in het St. Thomas Hospital in Londen, beginnend met tien studenten. De oprichting van deze school zorgde ervoor dat verpleging een fatsoenlijk beroep werd voor vrouwen.

Latere jaren
De tweede helft van haar leven was ze veel bedlegerig door een ziekte die ze tijdens de Krimoorlog had opgelopen. Hierdoor moest ze haar werk als verpleegster neerleggen. Maar deze ziekte hield haar niet tegen om haar stand in te nemen voor verbetering van de gezondheidszorg.

Ze publiceerde maar liefst 200 boeken, verslagen en pamfletten. In 1874 werd ze erelid van de American Statistical Association, en in 1883 overhandigde koningin Victoria haar de ‘Royal Red Cross’ voor haar werk. In 1907 was ze de eerste vrouw die de ‘Order of Merit’ ontving, een hoge koninklijke ­onderscheiding.

Florence streed haar hele leven tegen het lege, geborgen bestaan van haar familie. Ze bereikte een leidinggevende positie in een wereld die gedomineerd werd door mannen.  Ze geloofde sterk dat haar werk haar roeping van God was geweest. Door haar inzet voor gezondheidszorg, onderwijs en inkomenszekerheid voor iedereen is ze een belangrijke grondlegger van de moderne verzorgingsstaat geworden. Florence is nooit getrouwd en stierf op 13 augustus 1910 in Londen, Engeland.

Tags:
Vorig artikel

Dit is mijn wonder: Kimberley Amsterdam

Volgend artikel

Noach