Moslima tot bekering in het kinderziekenhuis in Ghana
Tijdens de zendingsreis naar Ghana zijn verschillende Blessing members meegegaan. Zij hebben van dichtbij gezien hoe God wonderen heeft gedaan en hoe Gods liefde de mensen raakte. Lees hier hoe Rachid van Heyningen de reis naar Ghana heeft ervaren en hoe een moslima tot bekering is gekomen in het kinderziekenhuis.
‘In september mocht ik meegaan met de zendingsreis naar Ghana. We gingen daarnaartoe om vooral kinderen over Jezus te vertellen, voor ze te bidden en blijdschap te brengen.
In het dagelijks leven werk ik als arts en ik heb ook in het ziekenhuis stage gelopen. Dus toen wij naar een kinderziekenhuis gingen was dat erg indrukwekkend voor mij. Het was mooi om te zien dat zij met het weinige wat ze hebben, de beste zorg leveren die zij kunnen. Je hoort vaak verhalen, maar om het zelf te zien, geeft je dankbaarheid voor wat je hebt in Nederland.
Voor mij was het een beetje vreemd om in een andere capaciteit in het ziekenhuis te zijn. Normaal gesproken was ik daar om medisch te helpen en nu om de ouders en kinderen te bemoedigen.
In het ziekenhuis waren veel moeders daar met hun kinderen en er waren ook moslima’s. Dit maakte me wel een beetje nerveus, want ik ging ervanuit dat zij niets met ons te maken wilden hebben. En eerlijk gezegd dacht ik zelfs dat het ongepast zou zijn om met hen over een ander geloof te praten in zo’n situatie. Maar telkens wanneer ik met hen sprak, ging er door mijn hoofd:
‘Limiteer Mij niet, zie, Ik maak alle dingen nieuw!’
Zo zat er een vrouw op de NICU bij haar pasgeboren zoontje die fototherapie kreeg. Ik stapte op haar af en vroeg hoe het ging met haar en haar zoontje. Gelukkig was hij aan de beterende kant. Ik raakte verder in gesprek met haar, omdat ze het apart vond dat mijn naam Rachid is en dat ik christen ben. Dit omdat Rachid ook een gebruikelijke naam voor moslim is.
Ik mocht haar vertellen wat Jezus voor mij heeft gedaan, onder andere dat ik zelf als baby genezen was van een dodelijke ziekte. Op een gegeven moment vroeg ik haar gewoon of ik voor haar zoontje en voor haar mocht bidden. Ik vroeg haar of zij Jezus in haar hart wilde aannemen en tot mijn verbazing begon zij te huilen en zei ze ‘ja’.
Dat was voor het eerst dat ik met een moslim het zondaarsgebed heb gebeden. Nadat ik met haar had gebeden voelde ik zo’n dankbaarheid. Deze jonge moeder bedankte mij en als laatste mocht ik haar bemoedigen. Ik zei dat wat er ook gebeurt, zij tot God mag gaan in de naam van Jezus. En dat ze met alles naar Hem toe mag komen en dat ze niet bang hoeft te zijn.
Zo heb ik mogen ervaren dat God van alle mensen houdt en hen wil bereiken, ongeacht hoe wij erover denken. Als wij gewoon opmerkzaam zijn en mensen op Jezus wijzen, dan geeft Hij ons de woorden en de moed.’
God bless, Rachid
