Ik verloor mijn blijdschap en had negatieve gedachten

Een zuster uit een van de Blessing Churches liep rond met onrust en negatieve gedachten. Ze verloor haar blijdschap en begon zelfs te twijfelen of ze nog een kind van God was. Lees hier hoe God haar leven veranderde.

‘De laatste paar maanden voelde ik mij intens verdrietig, ongelukkig en nutteloos. Het voelde alsof ik er niet meer toedeed bij mensen en ook niet meer bij God. Voor mij leek het net alsof Hij mijn leven voorbijgelopen was. Als ik ’s avonds in bed lag, dacht ik: ‘Gelukkig, weer een stap dichter bij het einde of de eeuwigheid.’ En ’s morgens dacht ik: ‘Bah, weer een dag.’

Mentale gezondheidsproblemen

In mijn familie kwamen mentale gezondheidsproblemen, zoals overspannenheid en depressie veel voor. Zowel mijn oma en moeder waren manisch depressief. Mijn moeder was af en toe thuis, maar zat de grootste tijd in psychiatrische instellingen, omdat ze zo ernstig depressief was.

Op een dag was ze thuis en besloot ze een einde te maken aan haar leven. God zij dank kwam mijn broer onverwacht thuis en was hij net op tijd om deze vreselijke daad te voorkomen.

Maar de laatste maanden dacht ik juist hier vaak aan. En terwijl ik me zo intens verdrietig voelde, begon ik begrip te krijgen voor mijn moeder. Ik begon in te zien dat ze geen uitweg meer zag en dat ze dacht dat dit een oplossing was voor haar problemen.

Het begrip voor mijn moeder begon te groeien en ook begon ik zelf te bedenken hoe ik het zou doen. Deze gedachten kwamen keer op keer terug. Zonder dat ik het zelf doorhad, zette ik de deur op een kier voor de vijand. Hierdoor werd ik alleen maar nog onrustiger en ook moedelozer.

‘IK BEGON ZELFS TE TWIJFELEN AAN MIJN REDDING.’

Op een gegeven moment kwam ik zelfs op het punt dat ik twijfelde aan mijn redding. Ik had niet meer de zekerheid dat ik een kind van God was. Dit ging maanden door, maar ineens kwam Romeinen 12:12 in mijn gedachten op, waar staat:

‘Wees blij, want God gaat iets geweldigs voor je doen. Geef niet op als je het erg moeilijk krijgt en houdt NOOIT op met bidden.’

Terwijl ik de tekst las, dacht ik: ‘Nou, dat is toevallig’, en verder gaf ik er geen aandacht aan. Maar die week kwamen er steeds meer Bijbelteksten op mijn pad, zoals:

‘Dit is de dag die de Here gemaakt heeft, laten wij juichen en ons daarover verheugen!’ – Psalm 118:24

‘Loof de Here, want Hij is goed.’ – Psalm 107:1

‘De vreugde van de Here, dat is uw kracht.’ – Nehemia 8:11

‘Ik juich over de Heer, omdat Hij mij heeft gered.’ – Psalm 35:9

En er kwamen zelfs liederen van vroeger in mijn hoofd: ‘Er is vreugde, hemelvreugde hier op aard’ en ‘Wees blij in de Heer en zing verheugd’.

Maar toch sukkelde ik gewoon verder. En ik zei tegen mijn man: ‘Ik denk dat ik toch maar een afspraak moet maken met een psychiater.’ Waarop hij antwoordde: ‘Nee, je hebt immers de BESTE Psychiater die er is.’ Maar daar wilde ik niets van weten en ik zei: ‘Ja, maar Hij wil alleen maar dat ik blij ben en Hem ga loven en prijzen. Daar heb ik niets aan! Ik wil geholpen worden.’

‘JE HEBT DE BESTE PSYCHIATER DIE ER IS.’

Het keerpunt

Een paar dagen later kwam ik ‘toevallig’ iemand van vroeger tegen, die uit een gezin met 7 of 8 kinderen kwam. Hij vertelde dat er de laatste tijd, al zeker drie mensen uit zijn gezin, overleden zijn. Toen ik dit hoorde, schrok ik daar heel erg van.

Eenmaal thuisgekomen vertelde ik het aan mijn man. Ik vertelde hem dat ik me diep schaamde, omdat ik geen blijdschap en dankbaarheid meer voelde voor het leven. Die dag veranderde God iets in mij en er kwam dankbaarheid in mijn hart.

Dankbaarheid omdat de Here mij altijd overal doorheen heeft geleid. Hij was met mij tijdens mijn ziekteperiode van borstkanker en ook door andere ziektes. Hij heeft mij behoed en bewaard in auto-ongelukken, een hartinfarct en nog veel meer.

God was altijd met mij, mijn man en mijn kinderen. Ik kan alleen maar zeggen dat Hij mij nooit in de steek heeft gelaten. En ik ben dankbaar dat ik Zijn kind mag zijn en dat Hij mij de moeite waard vindt.

‘DE OMSTANDIGHEDEN ZIJN NIET VERANDERD EN OOK GOD IS NIET VERANDERD, MAAR IK BEN VERANDERD!’

Nieuwe blijdschap en focus

Hoewel mijn omstandigheden niet veranderd zijn en God ook niet veranderd is, ben ik veranderd. Ik houd mijn oog gericht op Jezus, mijn Leidsman en Voleinder van mijn geloof en luister constant naar praise muziek. Hij vult mijn gedachten met rust en blijdschap, waardoor mijn gedachten niet meer de verkeerde kant op gaan.

Nu dank ik de Here iedere avond voor de afgelopen dag en zie ik uit naar wat de Here de volgende dag weer gaat doen. Er is een grote dankbaarheid in mij gekomen, dat Hij mij gekocht en betaald heeft met Zijn kostbare bloed.

Ik zie uit naar een hoopvolle en vreugdevolle toekomst samen met Jezus, mijn Heer en Heiland.’